Overwinteren op de Canarische eilanden

Gran Canaria

Gran Canaria

Het is weer even geleden dat er een reisverslag van ons op de site werd geplaatst. Er is veel gebeurd de laatste 3 maanden, half november zijn we voor 6 weken naar NL gevlogen om bij onze zoon te zijn. Om de kleinkinderen, maar ook onze zoon te zien was heel fijn.

P1080474

Sinterklaas met de kleinkinderen

Het sinterklaasfeest samen vieren was super mooi, een hele belevenis met de kleine mannen, geweldig om mee te maken. Ook moest er een kerstboom komen, met Gijs en Bram kerstballen knutselen voor in de boom en de boom natuurlijk optuigen, wat een feest.

Samen met papa en opa de kerstboom uitpakken

Samen met papa en opa de kerstboom uitpakken

P1080518

De boom optuigen, wat een feest

De tijd vloog om en er moest weer afscheid worden genomen, snik…..

In Arrecife zouden de motorproblemen ( hogedruk bandstofpomp lekte diesel) tijdens onze afwezigheid worden gemaakt, dus erg benieuwd of het onderdeel weer was ingebouwd. Wat schetste onze verbazing bij aankomst, het onderdeel was niet ingebouwd. Men kent de uitspraak wel van de Spanjaarden…mañana,mañana!! Onze Volvo-specialist Paco kwam eindelijk de klus klaren maar wat er niet wilde starten na klaar te zijn was, de motor. Bellen met weer een andere specialist en ja hoor, de motor deed wat hij moest doen. Hoera, we konden vertrekken naar Gran Canaria, waar Kai op 29 december zou aankomen. Wat schertste onze verbazing, de lekkage uit het onderdeel van de motor wat gemaakt zou zijn, lekte wederom diesel (wel minder dan voorheen) We zijn toch vertrokken naar Las Palmas ( Gran Canaria) aangezien het onderdeel daar was gemaakt en we ter plekke contact zouden kunnen opnemen met de desbetreffende persoon. Vrijdags voor de Kerst zijn we aangekomen op Las Palmas waar we te horen kregen dat de haven vol was en we maar op anker moesten in de baai voor de haven. De wind kwam recht de baai binnen, windkracht 5-6 op de kop, wat maakte dat we behoorlijk lagen de rollen en te bonken. We konden niet van de boot af, gelukkig hadden we in Arrecife flink wat inkopen gedaan, we konden de kerst wel overleven. De eerste nacht ging het ankeralarm af, we waren van het anker geslagen en dreven af naar een achter ons liggende catamaran. We sprongen uit ons bed en we hadden de situatie gelukkig snel onder controle. De Catamaran was ook van z’n anker geslagen, hij had maar liefs 2 uur nodig om zijn schip weer op anker te leggen. Hij was n.l. alleen en dan is deze klus erg moeilijk, vooral met de weersomstandigheden op dat moment met wederom veel wind. 5 dagen hebben we op anker gelegen en ons bezig gehouden met lezen, puzzelen en hangen in de boot. Deze Kerst zullen we niet snel vergeten net als de Kerst in 2014, toen waren we met de oversteek bezig naar Suriname, in 2015 lagen we bij St Thomas en waren we beiden ziek en 2016 dus vast op de boot. Gelukkig konden we donderdag 29 december dan eindelijk de haven binnen varen en Kai s’ avonds in de haven aan een steiger welkom heten.

Wandelen in Las Palmas

Wandelen in Las Palmas

De Volvo-specialist kon nu ook bij ons langs komen om het probleem op te lossen. Zo gezegd zo gedaan, Peppe kwam en heeft het probleem opgelost maar het volgende probleem deed zich alweer voor, een bonkende motor bij lage toeren. Dat bleek achteraf afstelling te zijn en dat vraagt telkens om bijstelling wat Coen zelf gelukkig kan aanpakken. Het weekje met Kai was heel fijn, een relaxte zonnige, maar wel winderige week. Heerlijk gewandeld, terrasje pikken, strand en zwemmen en Kai heeft twee maal heerlijk kunnen hardlopen.

Wat een geweldige avond, mannen onder elkaar

Wat een geweldige avond, mannen onder elkaar

We zijn nog naar de voetbalwedstrijd Atletico Madrid – Unión Deportiva de Las Palmas wat gewonnen werd door Madrid. Het was en bijzondere avond, veel gezinnen met kinderen en alles verliep relaxt en rustig. Madrid scoorde en de fans van Las Palmas applaudisseerden voor het gemaakt doelpunt, heel bijzonder en leuk om dit mee te maken. Er werd geen alcohol geschonken, dit zou in NL ook ingevoerd moeten worden, w.s. zullen er dan minder rellen zijn. Ook aan deze week met Kai kwam een eind, Kai werd weer thuis verwacht bij zijn jongens, zijn knulletjes die hij erg miste ondanks de fijne week.

Wandelen met Marlies en Wijnand in het binnenland van Gran Canaria, erg mooi

Wandelen met Marlies en Wijnand in het binnenland van Gran Canaria, erg mooi

Het werd voor ons ook weer tijd om te vertrekken nadat we natuurlijk een paar mooie wandelingen hebben gemaakt met Marlies en Wijnand en samen een dagje strand hadden ingepland. We hadden een autootje gehuurd, met het openbaar vervoer kost het te veel tijd om ergens te komen. Het binnenland van Gran Canaria is erg mooi, niet veel toeristen, want die komen natuurlijk voor strand, zon en zee.

Gezellige avond bij Jannie en Jacco, heerlijk gegeten in hun AirB&B appartement in Las Palmas

Gezellige avond bij Jannie en Jacco, heerlijk gegeten in hun AirB&B appartement in Las Palmas

Onze zeilvrienden Jannie en Jacco van de “Maaike-Saadet”, waren een weekje op vakantie in Las Palmas. Samen met Marlies en Wijnand van de “Ocean Goose” hebben we bij Jannie en Jacco een gezamenlijk etentje georganiseerd, iedereen had een gerecht klaar gemaakt. Wat was het ouderwets gezellig en wat hebben we gesmuld en gelachen.

Donderdag 19 januari zijn we naar la Palma vertrokken, bestemming de marina in Tazacorte ten westen van la Palma. De zeiltocht was het eerste uur tegen de wind in, dus motoren, daarna hoog aan de wind met motor bij. Gelukkig kon de motor na 3 uur uit, de wind (kracht 4-5) werd ruim en we gingen als een speer. Helaas zakte de wind in naar 2-3 Bft zodat we de motor weer bij hebben gezet. We zijn zuidelijk gevaren tussen de eilanden Gran Canaria en Tenerife door, Tenerife zuidelijk gerond en tussen Tenerife en La Gomera omhoog gezeild naar La Palma. Tussen de laatste twee eilanden hadden we met een acceleratiezone te maken, wind die van het een op andere moment in kracht kan doen toenemen en dat hebben we gemerkt. Een 2e rif gezet en de situatie was onder controle. Om 15.30 uur de volgende dag meerde we aan in de haven van Tazacorte na 146 mijl te hebben gevaren.

Mooie wandelingen gemaakt met Rob en Jaenette

Mooie wandelingen gemaakt met Rob en Jaenette

We waren op La Palma waar we onze vrienden Jeanette en Rob zouden treffen.

Onze eerste wandeling met Rob en Jaenette

Onze eerste wandeling met Rob en Jaenette

De marina van Tazacorte is een prachtige marina, goed beschut tegen swell en wind en elke dag zon, geweldig om s ‘ochtends je ontbijtje te eten in de zon, heerlijk. Om de hoek is het strand waar de zee een prachtige branding liet zien.

De zee is overweldigend, enorm hoge golven

De zee is overweldigend, enorm hoge golven

La Palma is een prachtig eiland, je kunt er vele wandelingen maken van makkelijk tot zwaar en dat hebben we dan ook heel veel gedaan, goed voor onze conditie. De eerste week met Rob en Jeanette en later met andere NL vrienden. Het bus vervoer is prima geregeld op La Palma, we hebben dan ook regelmatig gebruik gemaakt van de bus om verscheidenen wandelingen te kunnen maken.

Prachtig bloeiende amandelboom op een van onze wandelingen

Prachtig bloeiende amandelboom op een van onze wandelingen

Het was Carnaval tijdens ons verblijf op La Palma. In Santa Cruz is het grote carnavals feest Los Indianos “ Het Witte feest” genoemd.Op maandag voor Vastenavond gaan mensen in het wit gekleed en wordt er gedanst door de straten van Santa Cruz op Latijns-Amerikaanse muziek met heel veel talkpoeder. Tijdens het feest wordt terugkeer van de emigranten gevierd. De inwoners van La Palma zochten hun heil in midden – en zuid Amerika ( Cuba o.a.) en keerde terug nadat ze hun fortuin hadden gemaakt. Gekleed in sjieke witte pakken, Cubaanse sigaren, een strohoed, geld op zak en koffers vol kwamen ze van boten af in de haven van Santa Cruz. Dames in kante kleding vol gehangen met sieraden en kante parasolletjes. Het strooien met talkpoeder ( wat vroeger meel was) komt w.s van de zakken meel die van de boten afkwam en voor witte wolken zorgden.

Met onze vrienden in Santa Cruz, wat een mooi feest

Met onze vrienden in Santa Cruz, wat een mooi feest

We zaten onder de witte poeder

We zaten onder de witte poeder

De dames zagen er mooi uit, kante kleding, mooie hoeden en veel sieraden

De dames zagen er mooi uit, kante kleding, mooie hoeden en veel sieraden

Het was mooi om dit feest mee te maken en ook wij gingen dus in het wit naar Santa Cruz. Coen heeft zich vooral vermaakt met het strooien van talkpoeder op iedereen wat resulteerde in het terug strooien van talkpoeder op ons. We waren dan ook aardig wit aan het einde van de dag. Wat een geweldig feest en wat hebben we ons vermaakt.

eten op de zwerver, iedereen had een onderdeel van de maaltijd klaar gemaakt

eten op de zwerver, iedereen had een onderdeel van de maaltijd klaar gemaakt

Het werd weer tijd om te vertrekken, maar nadat we eerst nog samen met onze vrienden op de zeilboot de “Zwerver” een gezamenlijke maaltijd hebben genuttigd. Iedereen had weer een deel van de maaltijd gemaakt, heerlijk gegeten en de avond was erg gezellige, veel gelachten met elkaar. La Palma heeft mijn hart getroffen, een eiland om van te houden.

Een wandeling met de groep vrienden vlnr: Marlies-Marleen-Nicole-Coen-Wijnand-Fritz en Diederik ( niet op de foto)

Een wandeling met de groep vrienden vlnr: Marlies-Marleen-Nicole-Coen-Wijnand-Fritz en Diederik ( niet op de foto)

Dinsdag 7 maart zijn we om 7.00 uur vertrokken naar La Gomera. Wat een vreselijke zeiltocht hebben we ondergaan. Tijdens de ronding van de zuidpunt van La Palma kregen we te maken met de al bekende acceleratiewind, 42 knopen ( windkracht 9) wind op de kop. We hadden maar 1 rif in het grootzeil, dus onder heftige omstandigheden een 3e rif gezet en de motor flink bij. Het lukte goed en op naar het zuiden. De wind nam langzaam af, maar bleef hangen tussen 28-34 knopen ( windkracht 7). Het was geen fijne zeilreis, ruim aan de wind waarbij we flink aan het stuiteren waren. Beide voelde ons niet happy, Coen zeeziek en ik moest niet naar beneden gaan, voelde me katterig. Halverwege het eiland La Gomera kwamen we wat in de luwte en werd de wind ook minder, NW 3 en konden we weer onder vol tuig zeilen. Om 19.00 uur meerde we na 60 mijl af in de marina van La Gomera, wat waren we moe en wat hadden we het gehad. Je denkt al zoveel mijlen gezeild, maar telkens is het toch weer anders en wat zeeziekte betreft, het kan je zomaar weer overkomen.

We blijven 1 maand op La Gomera en krijgen 14 maart bezoek van familie en daar verheugen we ons enorm op, gezellig.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Van de Azoren naar Madeira – Porto Santo – Graciosa – Lanzarote

p1080293

De Zuidkust van Madeira

Het was een mooie dag om te vertrekken, vrijdag 23 september, strak blauwe lucht en samen met onze NL vrienden van de Ocean Goose en onze Belgische vriend met zijn zeilboot Begerto, hebben we rond 9.00 uur het ruime sop richting Madeira gekozen, om precies te zijn naar Porto Santo. Porto Santo is een klein eiland ten Noord Oosten boven Madeira.

Bij het verlaten van de haven in Villa do Porto op Santa Maria, werden we verrast met enorme swell en was het behoorlijk schommelen geblazen. Eenmaal op zee was dit voorbij en met ruime wind uit het Noord Oosten rond kracht 4-5, zeilend onder vol tuig begon onze 4-5 daagse trip. De eerste dag gingen we als een speer door het water en klokte de eerste 24 uur 150 mijl op het log, super gewoon. Helaas nam de windkracht de tweede dag af en dat was ook zondag de hele dag het geval. Zondag avond nam de wind toe en draaide naar het oosten met als gevolg een aan de windse koers, enorm hakken tegen de wind in, niet fijn. Gezien de toename van de wind en de nog ruim 150 mijl te gaan naar Porto Santo zat het Coen niet lekker. Hij kon niet in slaap komen tijdens zijn slaapmoment van 00.00-04.00 uur, en rond 03.00 uur nam hij het besluit om uit te wijken naar de zuidkant van Madeira, de luwte opzoeken en naar de haven van Caletha te gaan. Achteraf hebben we ( Coen) een zeer goed besluit genomen aangezien rond het eiland Porto Santo een wind was toegenomen, kracht 6-7 met uitschieters naar 8. Toen we eenmaal in de luwte van het eiland Madeira waren gekomen, nam de wind af en konden we rustig om 23.00 uur maandagavond 26 september de haven binnenlopen na 476 mijl te hebben gevaren. De Ocean Goose had al aangelegd en ze hebben ons verrast met een fles champagne, samen te proosten op onze 4 daagse tocht en op onze goed oversteek. Onze Belgische vriend Begerto is doorgevaren naar lanzarote.

De volgende dag zijn we informatie gaan inwinnen omtrent een Lavado wandeling en s’ middags heerlijk gaan zwemmen in zee. De wandeling begon hoog in de bergen bij Ponto do Sol, alwaar we zijn afgezet door een taxichauffeur, die ons onderweg veel vertelde over het eiland. Een opmerkelijk feit is dat er 223 tunnels zijn op het toch wel kleine eiland, heel bijzonder.

p1080266

Smalle muurtjes en flinke afgrond rechts

De wandeling was fantastisch, wandelend langs een Lavado, waar we over een muurtje moesten lopen van nog geen 60 cm breed en rechts een steile afgrond. Onderweg verrast door een mooie waterval en een onverlichte tunnel van een paar honderd meter lang. Met onze meegenomen zaklantaarn was het zicht goed in de tunnel.

p1080277

Overal bananenpercelen

Wandelend naar beneden door bananenpercelen en prachtige huizen en overal mooi uitzicht op de rustige blauwe zee. Een tussenstop van 2 dagen in Funchal, door gevaren naar de Baia D’Arbre, in het oosten van Madeira.

14741747_10207270316296753_793225582_n

De Wildeman – 2e boot van boven

Samen met nog enkele andere boten hebben we er een nacht gelegen. Aangezien er toch wel wat swell was en we flink aan het zwaaien waren, ons Zweeds lunch ankertje vanachteren uitgegooid. De volgende dag was het een hele klus om dit anker los te krijgen. Het ankertje had zich goed ingegraven en toen we het eindelijk los hadden bleek het flink verbogen te zijn. Maar, we lagen als een huis en het zwaaien van de boot was flink minder.

p1080310

Porto Santo in de verte

De tocht naar Porto Santo was helaas motoren aangezien we wind op de kop hadden. Met een mooie plek in de haven de volgende dag een wandeling gedaan, waarbij we prachtige rotsformaties onderweg tegenkwamen en hele mooie vergezichten over de zee.

p1080315

Overal prachtige uitzichten

 

p1080391

Veel cactus planten en van de cactusvijg lekker smoethies maken

 

cactusvijgen

Porto Santo is een klein vulkanisch eiland ten noorden van Madeira met een prachtig strand aan de zuid zijde van het eiland. We hebben dan ook vaak een heerlijke duik in het zeewater genomen.

p1080423

Prachtig zandstrand ten zuiden van het eiland

Na 3 weken diende zich een goed weergat aan, dus tijd om ons klaar te maken voor de overtocht naar Graciosa ( een klein eiland boven Lanzarote)

20161020-200618

De zee was hier wat onrustig, verderop heel rustig en heerlijk langs het strand gewandeld

De wind zou na enkele dagen zuid zijn en dan zou het niet mogelijk zijn naar Graciosa te zeilen. Zaterdag rond 10.00 uur zijn we vertrokken, westen wind kracht 5 met 1 rif in het Grootzeil en Genua. We hadden de stuurautomaat aan en na 4 uur gaf deze problemen, een gekraak van jewelste, niet goed dus. Aangezien de Aries niet goed functioneerde, toch maar geprobeerd deze aan het werk te zetten, we moesten nog ruim 200 mijl zeilen en we zaten er niet op te wachten om deze afstand met de hand te sturen. Wonder boven wonder deed de Aries zijn werk, het roerblad bleef gelukkig goed vast zitten en stuurde goed. De eerste nacht nam de wind af naar kracht 1-2 . Vanaf 3.00 uur de motor aangezet met een hoekje grootzeil, bij daglicht was het grijs en weinig wind. Gelukkig nam de wind rond 8.00 uur weer toe WZW kracht 4 dus de Genua vol uit en grootzeil nog klein hoekje. De wind nam verder toe ZW kracht 5, dus 2 riffen in het grootzeil en Genua en de Aries weer aan het werk. Helaas tijdens die dag is het roerblad van de Aries 2 keer omhoog gekomen, dus geen besturing. De borging van het roerblad is niet goed, veroorzaakt door de aanvaring tegen de Aries van een Fransman in de haven van Horta. Coen moest achter op het trapje van de boot klimmen, vastgelijnd natuurlijk, proberen de borging weer goed vast te maken. Wat waren het spannende momenten.

p1080433

Het eiland Graciosa met de typische witte huisjes

Maandag rond 19.00 uur kwamen we na 257 mijl aan in de haven van Graciosa waar we een mooi plekje kregen toegewezen. We waren voor de verwachte storm uitgezeild, de dagen erna kregen we flink wat regen en onweer over ons heen. Goed vastliggend hebben we de storm zonder problemen doorstaan. Na 2 dagen Graciosa, vertrokken naar Lanzarote. Onderweg werden we verrast door een diesel lucht, lekkage bij de motor. We zijn nu in Arrecife waar we hopelijk geholpen kunnen worden en dat het probleem structureel wordt opgelost.

 

 

 

 

 

Santa Maria

azores_map_td_en

Na een mooie zeiltocht van Sāo Miguel naar Santa Maria, hebben we in de haven van Vila do Porto aangelegd. Het weerzien met onze Belgische vriend Marc, was weer als vanouds, zeer hartelijk.

p1080098

De Wildeman 2e boot van links

Santa Maria is een leuk eiland. Het landschap is anders dan de andere eilanden op de Azoren. Plukjes huizen zijn verspreid over het gehele eiland. Het eiland is zeer vruchtbaar en kent een landelijke uitstraling.

Santa Maria is het meest zuidelijke eiland van de Azoren; ongeveer 54 mijl van het eiland Sao Miguel. Het is het derde kleinste eiland en heeft een oppervlakte van ca. 97 km2. Het eiland heeft ongeveer 5500 inwoners. Santa Maria heeft de oudste dorpen van de Azoren (Vila do Porto). Er staan dan nog huizen uit de tijd van het kapitein-donatie systeem, daterend uit de 15de eeuw

p1080144

Uitzicht vanaf de Pico Alto

Het hoogste punt op het eiland is Pico Alto, 590m boven zeeniveau. Vanaf de top is er een prachtig uitzicht over het eiland. Het klimaat is gelijk aan de andere eilanden, maar aangezien Santa Maria het meest zuidelijk ligt is het hier iets droger en zonniger.

Het eiland is verdeeld in twee gebieden. Het eerste deel is vlak, zeer droog en zon rijk. Het omvat de belangrijkste stad Vila do Porto en een burgerlijke luchthaven. De luchthaven was een Amerikaanse luchtmachtbasis tot het eind van de Tweede Wereldoorlog. Hier vindt je zeer weinig vegetatie, omdat er bijna geen regenval is. Het tweede deel van het eiland omvat de dorpjes van Santa Bárbara en Santo Espírito en heeft heel veel vegetatie, heuvels en kleine bergen.

De huizen in Santa Barbara zijn wit en om de deuren en ramen is blauw  geschilderd

De huizen in Santa Barbara zijn wit en om de deuren en ramen is blauw geschilderd

We hebben dan ook veel wandelingen gemaakt en gezwommen in de zeezwembaden, samen met Marc, Marlies en Wijnand. De wandelingen waren stuk voor stuk schitterend.

Een zeezwembad in São Laurenco

Een zeezwembad in São Laurenco

Ons mooiste belevenis was de uitnodiging van Antonio op zijn 60e verjaardag. We wandelde langs zijn huis in São Lourenco, toen hij Coen riep naar zijn huis te komen. Hij wilde zijn verjaardag samen met ons vieren. We voelde ons erg bezwaard, maar dat bezwaar wimpelde hij weg, hij vond het alleen maar erg fijn. Er waren nog anderen mensen, oud bewoners van Santa Maria die geëmigreerd waren naar Amerika en op vakantie-/familiebezoek waren. We werden verrast met een heerlijke warme maaltijd en nadien een verrukkelijk dessert. In een grote kookpot op hout gestookt, werd van rundvlees bouillon getrokken. In een kom was brood in de bouillon gedompeld , daarbij serveerde Antonio stukken rundvlees, aardappels besmeerd met piri-piri en gebraden kip. Natuurlijk ontbrak de rode wijn niet. Het dessert bestond uit gebak en een soort van rijstpudding, erg lekker. Antonio brouwt zelf wijn en een soort whisky van de druiven die hij kweekt, en natuurlijk moest er geproefd worden.

Antonio schenkt zijn zelfgemaakte wijn voor ons in

Antonio schenkt zijn zelfgemaakte wijn voor ons in

Wat een gastvrijheid, zo aandoenlijk. We hadden natuurlijk geen cadeautje bij ons. Een Duits stel had hem een engel gegeven voor in de kerststal die Antonio jaarlijks verzorgde in het dorp. Hij werd er zeer emotioneel onder bij het aanzien van deze engel, de tranen liepen hem over de wangen. Wat een bijzondere man, hij had het niet breed (gezien zijn kleding die hij droeg) maar een zeer, zeer groot hart. Wat kunnen we hier een groot voorbeeld aan nemen, in onze materialistische wereld. Het feestje eindigde met muziek, gespeeld op de accordeon en gezongen door dochters lief.

Na ruim drie weken, werd het weer tijd om verder te gaan. Santa Maria heeft ons hart gestolen, zo’n mooi eiland, zeer vriendelijke mensen en vooral heel erg veel rust, geen gehaaste en gestreste maatschappij.

Ons verblijf op de Azoren was van 4 juni t/m 22 september 2016

In het filmpje een impressie van het eiland.