El Hierro… ook wel Ferro genoemd

 

El Golfo op El Hierro

We hebben 6 van de 7 Canarische eilanden bezocht, El Hierro stond nog op ons lijstje.
Vanuit Tazacorte op La Palma, zijn we samen met SY “Maaike Sadet” naar La Gomera gezeild. We hebben samen 1 nacht geankerd bij Val Gran Rey. Jacco had tijdens de overtocht een Mahi-Mahi ( Goudmakreel ) gevangen en samen hebben we deze heerlijke vis s’ avonds opgegeten op de boot van Jacco en Jannie. -Mahi

Heerlijke Mahi-Mahi (goudmakreel) door Jacco klaargemaakt

 

Mahi-Mahi

Tijdens de overtocht naar El Hierro ( 35 mijl) was er geen wind, we hebben de hele weg op de motor gevaren en aangekomen in de haven van Estaca waar we een mooie plek toegewezen kregen in de vrijwel nieuwe haven. Een mooie, nette haven maar veel swell tijdens ons verblijf.

Isla El Hierro

El Hierro is van vulkanische oorsprong, erg bergachtig en er zijn aan de kust zeer hoge kliffen. Het eiland dankt zijn vorm aan een aardbeving, waarbij ongeveer een derde van het noordelijk deel van het eiland afbrak en in zee weggleed. Hierbij ontstond de huidige El Golfo baai.
In de hoofdstad Valverde ligt een klein vliegveld en vertrekt een veerboot naar Tenerife.
Industrie kent het eiland niet. De bevolking leeft van landbouw, visserij en ambachten.
Er is een project gaande om het eiland volledig in zijn eigen energiebehoefte te laten voorzien. Het moet een einde maken aan de import van ongeveer veertigduizend vaten ruwe olie. Dit wordt nu nog niet gehaald. In 2016 werd ongeveer 40% van de benodigde stroom opgewekt.

Charco Azul – zeezwembad

In september 2011 bereidden de autoriteiten van het eiland zich voor op een mogelijke vulkanische uitbarsting. Sinds 19 juli van dat jaar werd er toenemende seismische activiteit waargenomen op het eiland. In het geval van een uitbarsting zouden in korte tijd 4000 mensen geëvacueerd moeten worden. Uiteindelijk kwam het niet tot een uitbarsting op het eiland. Wel waren er een groot aantal (kleine) aardbevingen. Onder water, ongeveer 2km zuidelijk uit de kust van El Hierro, was inmiddels wel een uitbarsting begonnen. Waar de oceaanbodem zich voorheen zo’n 150m tot 180m onder zeeniveau bevond, werd de hoogste top van de kegelvormige vulkaan in april 2012 gemeten op 86m onder zeeniveau. Van seismologische activiteit in het gebied is inmiddels vrijwel geen sprake meer, maar in theorie zou de vulkaan op termijn nog verder omhoog kunnen komen en zo een nieuw eiland vormen.

Een hele stijle afdaling ( alleen lopend toegankelijk) naar een weekend dorpje bij de Bahía de Las Calcosas met een zeezwembad

Het eiland is iets groter dan de oppervlakte van Amsterdamstad en in 2016 woonde er 10.587 mensen. Het toerisme is summier, je vind er n.l. geen witte zand stranden maar je kunt er prachtige wandelingen maken en dat hebben we dan ook gedaan.
Het openbaar vervoer is goed geregeld, maar je kunt helaas niet overal met de bus komen. We hadden voor 1 week een auto gehuurd en zijn naar mooie Playas – zee zwembaden – verschillende Nationaal Parken geweest en kleine sobere dorpjes met gezellige restaurantjes en leuke terrasjes.

Nu op de plek van de Garoé boom, een  laurierboom

een van de vele natuurlijke waterbassins waar het water in opgevangen werd

Op dit plaatje is te zien hoe het water opgevangen werd in die tijd

De heilige boom van El Hierro
De Garoé boom bevindt zich op een plaats vol van magnetisme, in het dorp San Andrés in El Hierro. Aanbeden door de Bimbaches (vroege bewoners van het eiland), is de boom vandaag een symbool voor de identiteit van de eilanders. De bladeren van deze laurierboom konden genoeg water verzamelen om de gehele bevolking van El Hierro te bevoorraden, waardoor deze een heilige boom werd verklaard. In de XVII eeuw heeft een orkaan de boom verwoest en niet eerder dan 1949 werd deze vervangen door de huidige laurierboom.

Prachtig mooi groen landschap waar je heerlijk kunt wandelen

Lava en grote stenen, een zeer ruig landschap

We hebben 2 mooie weken op El Hierro gehad, een prachtig rustig eiland waar je enorm kunt genieten van de bijzondere natuur en met zijn verschillende landschappen.

 

Weer terug op….. Isla Bonita

De kraterrand van de Roque de los Muchachos

Wat gaat de tijd toch snel, we zijn alweer 5 weken op La Palma, om precies te zijn in de haven van Tazacorte. We hadden een goede vlucht vanuit Nederland naar La Palma. Tijdens de vlucht gingen onze gedachten vooral terug naar een mooi half jaar  in Groningen. Heel fijn om dicht bij onze zoon, bij Gijs, Bram en Jasper te zijn, we zullen ze erg gaan missen.
Bij aankomst in de hal op het vliegveld op La Palma, waren de tassen vrij snel bij de loopband, echter de afhandeling van de huurauto duurde erg lang. Ja, we waren weer in Spanje, daar gaat alles niet zo snel. Ondertussen was het donker geworden toen we aankwamen bij de boot, die op de kant stond. Eerst zoeken naar een ladder zodat Coen op de boot kon klimmen. Met een touw hebben we de zware tassen omhoog gehesen. Voornamelijk met spullen uit Nederland die we hier op La Palma niet konden kopen. Onze Nederlandse zeil vrienden zaten op ons te wachten, dus bij hen aan boord een borrel gaan drinken en verhalen uitwisselen, een gezellig weerzien.

De Wildeman voorzien van een nieuwe antifouling laag, klaar om in het water te gaan

De volgende dag was het tijd om aan de boot te gaan werken en het onderwaterschip te voorzien van nieuwe antifouling laag. In twee dagen hadden we de klus geklaard, zodat de Wildeman weer te water kon gaan. Het leven op een boot die op de kant staat is niet zo’n pretje, vooral s’ nachts als je naar de wc moet. Zoals op de camping, op een plasemmer je plas doen en s’ ochtends met de emmer naar het toiletgebouw om deze te legen.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik het weer heerlijk vond om met de boot op het water te zijn.
Aangezien we een auto ter beschikking hadden, zijn we uitstapjes gaan maken naar plekken waar we met de bus niet konden komen.

Bovenop de Roque de Los Muchachos 2426 meter

Onze eerste uitstap was naar het hoogste punt op het eiland, naar Roque de los Muchachos 2426 meter hoog. We hebben een wandel route langs de kraterrand gedaan met een prachtige uitzicht op de Caldera de Taburiente ( vulkaan krater mond). De ijle lucht speelde ons parten, we hadden beiden, na de toch wel moeizame wandeling, een druk op ons hoofd. We moesten er duidelijk weer inkomen maar…. het was een zeer mooie maar vooral een zeer indrukwekkende wandeling.

Met Wijnand en Marlies een mooie wandeling gemaakt

De volgende dag wederom een wandeling naar Los Sausus, gelegen aan de Noordoost kant van het eiland. Dit uitstapje hebben we samen met Marlies en Wijnand van het zeiljacht de “Ocean Goose” gedaan. Een prachtige wandeling naar een waterval, omhoog door de bossen en terug wandelend naar het dorpje Los Sausus, langs de typische huisjes van La Palma. Op de terug weg naar de haven hebben we inkopen gedaan bij de Liddl, heerlijk liter emmertjes Griekse yoghurt gekocht. Dat verkopen ze niet in de supermarkten op La Palma, alleen bij de Lidll.
Het was een gezellige dag en met een heerlijk Spaans biertje afgesloten.

De windvanger

Het is voor de tijd van het jaar, erg warm op La Palma. De afgelopen weken liep de dag temperatuur op naar zo’n 30 graden Celsius. In de haven van Tazacorte is het elke dag zonnig maar geen tot zeer weinig wind. Met een dektent over de giek en de bimini over de kuip is het goed uit te houden in de boot. De bovenramen in de boot zijn voorzien van zonnehoesjes en in de voorpunt hebben we een windvanger hangen. Deze windvanger vangt de wind ( als die er is natuurlijk) op en blaast deze wind naar binnen. Aangezien het strand om de hoek van de haven is, gingen we s’ middags samen met onze zeilvrienden regelmatig een heerlijke duik nemen in de zee.

Heerlijk gezwommen met Jacco-Kurt-Anita-Jannie-Coen en José

In Tijarafe hebben we de piratenbaai bezocht” Prois de Candelaria”, de geweldige overhangende rots met weekendhuisjes. Het is een unieke rots baai, een natuurlijke concertzaal met in het midden een langgerekte rots kolos. Onder de reusachtige ca. 50 meter hoge rots overhang zijn ruim 20 stenen huisjes gebouwd, bijna een klein dorp. Kale huisjes voor de vissers en voor verblijf in het weekend. Er ontbreekt niets, er zijn elektriciteitsleidingen en in de donkere grot hangen gloeilampen, er is een douche, toiletten, een plaats voor boten in de achterste hoek zoals het in een Palmerische haven betaamt.
Via een steile betonweg zijn we met de auto naar de parkeerplaats gereden samen met Jannie en Jacco van de SY “Maaike Sadet”. Vanaf de parkeerplaats kon je alleen te voet naar de piratenbaai, via een smal onverhard steil pad naar beneden.

de piratenbaai ” Prois de Candelaria”

Coen had z’n zwemspullen meegenomen en samen met een onbekend NL echtpaar de stoute schoenen aangetrokken en een duik genomen in de toch wel onrustige zee.
Via een touw konden ze weer uit het water komen. Het was een prachtige baai en bijzonder hoe de huisjes er waren gebouwd en vooral zeer veel bewondering voor de vissers die het er hadden gebouwd. Geen verharde weg om er te komen, alles naar beneden gesjouwd met w.s. ezels e.d. Heel bijzonder.

Rotsnissen met Maria beeldjes

Ook hier is het herfst en de natuur vertoont prachtige kleuren. Aan de oost kant van het eiland zijn enorm veel tamme kastanjebomen. Tijdens onze wandeling bij het dorpje San Pedro hebben we een gerieflijke boswandeling gedaan, prachtige kleuren van de loofbomen en tijdens de wandeling fantastische vergezichten. In de winter kun je hier eekhoorntjesbrood, cantharellen en andere paddenstoelen plukken. Deze paddenstoelen zullen we zeker gaan plukken. We hebben tijdens onze wandeling een plastic zak vol met tamme kastanjes opgeraapt en er een heerlijk kastanje soep van gekookt. Deze soep was heel erg lekker, een beetje zoet van smaak. Het schoonmaken van de kastanjes was trouwens een heel werkje, maar aangezien we veel tijd hebben was het geen vervelende klus. Tijdens deze boswandeling kwamen we langs rotsnissen, die met bloemen en heiligenbeelden versierd waren. Men zegt dat dit gedaan is om ons voor onze laatste klim te belonen. Veel wandelaars hadden er hun zelfgemaakte kruisje achter gelaten, wij ook ter nagedachtenis aan onze lieve overleden familieleden.

Ondertussen was het in de haven een drukte van belang, veel Nederlandse zeilboten die dagelijks binnen kwamen varen. Allemaal onderweg naar de Kaap Verden en toch nog even La Palma aandeden. We zijn met 17 personen ( 2 Denen, 1 Belg en de rest NL) gaan eten bij het visrestaurant naast de marina. Er werd een heerlijk visschotel geserveerd met verschillende soorten vis, geserveerd met papas arrugadas ( kleine aardappeltjes gekookt in de schil in zout water, smaken erg zout), en majo verde ( een gekruide groene saus van groene paprika). Heel erg lekker.

papas arrugadas met mojo verde en mojo rojo (groene en rode paprika saus)

Een visschotel met verschillende soorten vis die je hier op de Canarische eilanden kunt vangen

Het was een gezellig avond, helaas gingen weer een aantal boten in de loop van de daarop volgende dagen vertrekken.
De zeilboot Amante van onze vriend Peter Wolf uit Zeewolde was intussen ook aangekomen in Tazacorte. Het was een hartelijk weerzien en we hadden veel aan elkaar te vertellen. De laatste avond van Peter, heerlijk wezen eten bij de Pizzeria, Peter met z’n bemanning gingen de volgende dag weer verder naar de Kaap Verden.

De laatste avond van SY”Amante” met de bemanning bij de pizzeria ( Hans-Ben-Coen-Peter en José)

Ja, het zeilers leven is gezellig maar aan de gezelligheid komt helaas weer een eind, iedereen gaat weer zijn weg en andere zeilers komen er weer voor in de plaats. Afscheid nemen is dan lastig, vooral als je het goed met elkaar kunt vinden….!

Overwinteren op de Canarische eilanden

Gran Canaria

Gran Canaria

Het is weer even geleden dat er een reisverslag van ons op de site werd geplaatst. Er is veel gebeurd de laatste 3 maanden, half november zijn we voor 6 weken naar NL gevlogen om bij onze zoon te zijn. Om de kleinkinderen, maar ook onze zoon te zien was heel fijn.

P1080474

Sinterklaas met de kleinkinderen

Het sinterklaasfeest samen vieren was super mooi, een hele belevenis met de kleine mannen, geweldig om mee te maken. Ook moest er een kerstboom komen, met Gijs en Bram kerstballen knutselen voor in de boom en de boom natuurlijk optuigen, wat een feest.

Samen met papa en opa de kerstboom uitpakken

Samen met papa en opa de kerstboom uitpakken

P1080518

De boom optuigen, wat een feest

De tijd vloog om en er moest weer afscheid worden genomen, snik…..

In Arrecife zouden de motorproblemen ( hogedruk bandstofpomp lekte diesel) tijdens onze afwezigheid worden gemaakt, dus erg benieuwd of het onderdeel weer was ingebouwd. Wat schetste onze verbazing bij aankomst, het onderdeel was niet ingebouwd. Men kent de uitspraak wel van de Spanjaarden…mañana,mañana!! Onze Volvo-specialist Paco kwam eindelijk de klus klaren maar wat er niet wilde starten na klaar te zijn was, de motor. Bellen met weer een andere specialist en ja hoor, de motor deed wat hij moest doen. Hoera, we konden vertrekken naar Gran Canaria, waar Kai op 29 december zou aankomen. Wat schertste onze verbazing, de lekkage uit het onderdeel van de motor wat gemaakt zou zijn, lekte wederom diesel (wel minder dan voorheen) We zijn toch vertrokken naar Las Palmas ( Gran Canaria) aangezien het onderdeel daar was gemaakt en we ter plekke contact zouden kunnen opnemen met de desbetreffende persoon. Vrijdags voor de Kerst zijn we aangekomen op Las Palmas waar we te horen kregen dat de haven vol was en we maar op anker moesten in de baai voor de haven. De wind kwam recht de baai binnen, windkracht 5-6 op de kop, wat maakte dat we behoorlijk lagen de rollen en te bonken. We konden niet van de boot af, gelukkig hadden we in Arrecife flink wat inkopen gedaan, we konden de kerst wel overleven. De eerste nacht ging het ankeralarm af, we waren van het anker geslagen en dreven af naar een achter ons liggende catamaran. We sprongen uit ons bed en we hadden de situatie gelukkig snel onder controle. De Catamaran was ook van z’n anker geslagen, hij had maar liefs 2 uur nodig om zijn schip weer op anker te leggen. Hij was n.l. alleen en dan is deze klus erg moeilijk, vooral met de weersomstandigheden op dat moment met wederom veel wind. 5 dagen hebben we op anker gelegen en ons bezig gehouden met lezen, puzzelen en hangen in de boot. Deze Kerst zullen we niet snel vergeten net als de Kerst in 2014, toen waren we met de oversteek bezig naar Suriname, in 2015 lagen we bij St Thomas en waren we beiden ziek en 2016 dus vast op de boot. Gelukkig konden we donderdag 29 december dan eindelijk de haven binnen varen en Kai s’ avonds in de haven aan een steiger welkom heten.

Wandelen in Las Palmas

Wandelen in Las Palmas

De Volvo-specialist kon nu ook bij ons langs komen om het probleem op te lossen. Zo gezegd zo gedaan, Peppe kwam en heeft het probleem opgelost maar het volgende probleem deed zich alweer voor, een bonkende motor bij lage toeren. Dat bleek achteraf afstelling te zijn en dat vraagt telkens om bijstelling wat Coen zelf gelukkig kan aanpakken. Het weekje met Kai was heel fijn, een relaxte zonnige, maar wel winderige week. Heerlijk gewandeld, terrasje pikken, strand en zwemmen en Kai heeft twee maal heerlijk kunnen hardlopen.

Wat een geweldige avond, mannen onder elkaar

Wat een geweldige avond, mannen onder elkaar

We zijn nog naar de voetbalwedstrijd Atletico Madrid – Unión Deportiva de Las Palmas wat gewonnen werd door Madrid. Het was en bijzondere avond, veel gezinnen met kinderen en alles verliep relaxt en rustig. Madrid scoorde en de fans van Las Palmas applaudisseerden voor het gemaakt doelpunt, heel bijzonder en leuk om dit mee te maken. Er werd geen alcohol geschonken, dit zou in NL ook ingevoerd moeten worden, w.s. zullen er dan minder rellen zijn. Ook aan deze week met Kai kwam een eind, Kai werd weer thuis verwacht bij zijn jongens, zijn knulletjes die hij erg miste ondanks de fijne week.

Wandelen met Marlies en Wijnand in het binnenland van Gran Canaria, erg mooi

Wandelen met Marlies en Wijnand in het binnenland van Gran Canaria, erg mooi

Het werd voor ons ook weer tijd om te vertrekken nadat we natuurlijk een paar mooie wandelingen hebben gemaakt met Marlies en Wijnand en samen een dagje strand hadden ingepland. We hadden een autootje gehuurd, met het openbaar vervoer kost het te veel tijd om ergens te komen. Het binnenland van Gran Canaria is erg mooi, niet veel toeristen, want die komen natuurlijk voor strand, zon en zee.

Gezellige avond bij Jannie en Jacco, heerlijk gegeten in hun AirB&B appartement in Las Palmas

Gezellige avond bij Jannie en Jacco, heerlijk gegeten in hun AirB&B appartement in Las Palmas

Onze zeilvrienden Jannie en Jacco van de “Maaike-Saadet”, waren een weekje op vakantie in Las Palmas. Samen met Marlies en Wijnand van de “Ocean Goose” hebben we bij Jannie en Jacco een gezamenlijk etentje georganiseerd, iedereen had een gerecht klaar gemaakt. Wat was het ouderwets gezellig en wat hebben we gesmuld en gelachen.

Donderdag 19 januari zijn we naar la Palma vertrokken, bestemming de marina in Tazacorte ten westen van la Palma. De zeiltocht was het eerste uur tegen de wind in, dus motoren, daarna hoog aan de wind met motor bij. Gelukkig kon de motor na 3 uur uit, de wind (kracht 4-5) werd ruim en we gingen als een speer. Helaas zakte de wind in naar 2-3 Bft zodat we de motor weer bij hebben gezet. We zijn zuidelijk gevaren tussen de eilanden Gran Canaria en Tenerife door, Tenerife zuidelijk gerond en tussen Tenerife en La Gomera omhoog gezeild naar La Palma. Tussen de laatste twee eilanden hadden we met een acceleratiezone te maken, wind die van het een op andere moment in kracht kan doen toenemen en dat hebben we gemerkt. Een 2e rif gezet en de situatie was onder controle. Om 15.30 uur de volgende dag meerde we aan in de haven van Tazacorte na 146 mijl te hebben gevaren.

Mooie wandelingen gemaakt met Rob en Jaenette

Mooie wandelingen gemaakt met Rob en Jaenette

We waren op La Palma waar we onze vrienden Jeanette en Rob zouden treffen.

Onze eerste wandeling met Rob en Jaenette

Onze eerste wandeling met Rob en Jaenette

De marina van Tazacorte is een prachtige marina, goed beschut tegen swell en wind en elke dag zon, geweldig om s ‘ochtends je ontbijtje te eten in de zon, heerlijk. Om de hoek is het strand waar de zee een prachtige branding liet zien.

De zee is overweldigend, enorm hoge golven

De zee is overweldigend, enorm hoge golven

La Palma is een prachtig eiland, je kunt er vele wandelingen maken van makkelijk tot zwaar en dat hebben we dan ook heel veel gedaan, goed voor onze conditie. De eerste week met Rob en Jeanette en later met andere NL vrienden. Het bus vervoer is prima geregeld op La Palma, we hebben dan ook regelmatig gebruik gemaakt van de bus om verscheidenen wandelingen te kunnen maken.

Prachtig bloeiende amandelboom op een van onze wandelingen

Prachtig bloeiende amandelboom op een van onze wandelingen

Het was Carnaval tijdens ons verblijf op La Palma. In Santa Cruz is het grote carnavals feest Los Indianos “ Het Witte feest” genoemd.Op maandag voor Vastenavond gaan mensen in het wit gekleed en wordt er gedanst door de straten van Santa Cruz op Latijns-Amerikaanse muziek met heel veel talkpoeder. Tijdens het feest wordt terugkeer van de emigranten gevierd. De inwoners van La Palma zochten hun heil in midden – en zuid Amerika ( Cuba o.a.) en keerde terug nadat ze hun fortuin hadden gemaakt. Gekleed in sjieke witte pakken, Cubaanse sigaren, een strohoed, geld op zak en koffers vol kwamen ze van boten af in de haven van Santa Cruz. Dames in kante kleding vol gehangen met sieraden en kante parasolletjes. Het strooien met talkpoeder ( wat vroeger meel was) komt w.s van de zakken meel die van de boten afkwam en voor witte wolken zorgden.

Met onze vrienden in Santa Cruz, wat een mooi feest

Met onze vrienden in Santa Cruz, wat een mooi feest

We zaten onder de witte poeder

We zaten onder de witte poeder

De dames zagen er mooi uit, kante kleding, mooie hoeden en veel sieraden

De dames zagen er mooi uit, kante kleding, mooie hoeden en veel sieraden

Het was mooi om dit feest mee te maken en ook wij gingen dus in het wit naar Santa Cruz. Coen heeft zich vooral vermaakt met het strooien van talkpoeder op iedereen wat resulteerde in het terug strooien van talkpoeder op ons. We waren dan ook aardig wit aan het einde van de dag. Wat een geweldig feest en wat hebben we ons vermaakt.

eten op de zwerver, iedereen had een onderdeel van de maaltijd klaar gemaakt

eten op de zwerver, iedereen had een onderdeel van de maaltijd klaar gemaakt

Het werd weer tijd om te vertrekken, maar nadat we eerst nog samen met onze vrienden op de zeilboot de “Zwerver” een gezamenlijke maaltijd hebben genuttigd. Iedereen had weer een deel van de maaltijd gemaakt, heerlijk gegeten en de avond was erg gezellige, veel gelachten met elkaar. La Palma heeft mijn hart getroffen, een eiland om van te houden.

Een wandeling met de groep vrienden vlnr: Marlies-Marleen-Nicole-Coen-Wijnand-Fritz en Diederik ( niet op de foto)

Een wandeling met de groep vrienden vlnr: Marlies-Marleen-Nicole-Coen-Wijnand-Fritz en Diederik ( niet op de foto)

Dinsdag 7 maart zijn we om 7.00 uur vertrokken naar La Gomera. Wat een vreselijke zeiltocht hebben we ondergaan. Tijdens de ronding van de zuidpunt van La Palma kregen we te maken met de al bekende acceleratiewind, 42 knopen ( windkracht 9) wind op de kop. We hadden maar 1 rif in het grootzeil, dus onder heftige omstandigheden een 3e rif gezet en de motor flink bij. Het lukte goed en op naar het zuiden. De wind nam langzaam af, maar bleef hangen tussen 28-34 knopen ( windkracht 7). Het was geen fijne zeilreis, ruim aan de wind waarbij we flink aan het stuiteren waren. Beide voelde ons niet happy, Coen zeeziek en ik moest niet naar beneden gaan, voelde me katterig. Halverwege het eiland La Gomera kwamen we wat in de luwte en werd de wind ook minder, NW 3 en konden we weer onder vol tuig zeilen. Om 19.00 uur meerde we na 60 mijl af in de marina van La Gomera, wat waren we moe en wat hadden we het gehad. Je denkt al zoveel mijlen gezeild, maar telkens is het toch weer anders en wat zeeziekte betreft, het kan je zomaar weer overkomen.

We blijven 1 maand op La Gomera en krijgen 14 maart bezoek van familie en daar verheugen we ons enorm op, gezellig.