Sāo Jorge en Graciosa

Het eiland Sāo Jorge en Graciosa vallen onder de centrale groep eilanden van de Azoren. ( Terceira – Graciosa – Pico en Faial) De zeiltocht van Faial naar Sāo Jorge was een zeer relaxte tocht, de eilanden liggen maar 19 mijl uitelkaar dus we waren er snel.

P1070823

Het dorp Velas en de haven op São Jorge

In de haven in Velas werden we hartelijk welkom geheten door een vrolijke en zeer gastvrije havenmeester José. We hadden aangelegd naast de zeilboot Cedo Nulli ( Nicole en Joris) en hebben samen geborreld op het weerzien. Op Sāo Jorge wonen ruim 9000 inwoners waarvan 60 % inkomsten derft door te werken in de landbouw. Op de hooggelegen bergweiden zie je dan ook overal koeien lopen, die er zeer doorvoed en gezond uitzien. Ze hebben dan ook een geweldig leven in de bergen. Het eiland is 8 km breed en 56 km lang en het hoogste punt is de Pico da Esperanca – 1053 meter.

P1070873

De koeien hebben het hier geweldig goed

Op Sāo Jorge zijn veel Fajās ( landtongen aan de voet van de kliffen) die typisch zijn voor dit eiland. De Fajās kunnen gevormd zijn door verweringsmateriaal of door lava. Elke Fajās heeft haar eigen specifieke en unieke charme en zijn buitengewoon mooi.

P1070923

Een typische Fajãs

Sāo Jorge is bij uitstek een geweldig wandeleiland, om rustig aan te beginnen hebben we een kleine wandeling rondom Velas gedaan. Opvallend tijdens deze wandeling was de rust en de vele vogels die we hoorden fluiten. Veel bloemen en onderweg zagen we muntplantjes in overvloed. We hebben dan ook flink wat munt geplukt om er heerlijke thee van te maken.

P1070833

Vergezicht rondom Velas

In de haven was het NL zeilschip “Maaike Saudet” met Jannie en Jacco aangekomen en samen hebben we onze eerste grote wandeling naar de Pico da Esperanca ondernomen.( 17 km)

P1070874

Pico Esperanca

Een wandeling hoog over vlaktes.  Op een terras in Norte Grande kwamen we Marlies en Wijnand tegen van het NL zeilschip “ Oceaan Goose”. Aangezien we nog naar de Fajā do Ouvidor wilde afdalen om te zwemmen in een openluchtbad in zee, besloten we dit samen te doen. De afdaling was stijl, maar het zwemmen in zee was heerlijk.

P1070880

Heerlijk gezwommen in het natuurbad na de lange wandeling

We zijn samen met een taxi bus naar de haven gegaan en hebben tot laat in de avond met elkaar geborreld, wat erg gezellig was. De volgende dag een rustdag en plannen gemaakt om een volgende wandeling te ondernemen; de Trilho do Norte Pegueno ( 11 km). Wederom een taxibusje besteld en ons laten brengen naar het begin punt van de wandelroute na eerst een heerlijk kop koffie gedronken te hebben in het café van het dorpje.

P1070884

Steile afdaling naar zee niveau 

De eerste 3 km was flink dalen waarna we 4 km vrijwel vlak liepen, maar daarna weer 4 km flink stijgen. Beneden gekomen werden we vriendelijk welkom geheten door een klein vrouwtje die vol trots haar traditioneel huisje en schuurtje liet zien. Na alles bekeken te hebben met z’n allen op de foto.

P1070896

Het schuurtje met rieten dak en een klein huisje gebouwd van lavasteen.

P1070898

Met z’n allen op de foto

Coen, Marlies en Wijnand hadden geen problemen en liepen van ons weg. Jannie, Jaco en ik hadden het zwaar, maar we hebben de wandeling helemaal uitgelopen. Na een verfrissend biertje bij het plaatselijke café vol voldoening terug met de taxi naar onze boot. Aangezien we toch wederom een dag moesten bijkomen, s’ avonds met elkaar gegeten. Elke boot had eten klaargemaakt en in een soort van estafette bij elkaar gegeten.

Kopie van klein 1

Vissoep eten bij de Marlies en Wijnand

De Wildeman had de welbekende “ Surinaamse Bruinenbonensoep”, de “Oceaan Goose” had heerlijke vissoep en de “Maaike Saudet” had een lekker stuk vlees met brood en een heerlijk ouderwetse pudding. Het was wederom erg gezellig en weer plannen maken voor de volgende wandeling.

IMG_20160707_213601

De heerlijke zelfgemaakte pudding bij Jannie en Jacco

Een wandeling langs de Noordkant van Sāo Jorge, de “Serra do Topo” die 10 km lang was.

Kopie van klein 2

Startpunt; regenkleding aan ivm nattigheid

Het eerste deel was dalen ( van 700 meter naar 0 meter) waarvan we het eerste stuk helaas in de laag hangende bewolking liepen. De Portugese Clara had zich bij ons aangesloten omdat ze niet alleen wilde wandelen, een gezellige sportieve dame. Gelukkig loste de bewolking op en hadden we een prachtig uitzicht over zee en naar het dal. Onderweg een prachtige waterval en overal prachtige mooie blauwe hortensia’s in de natuur.

P1070912

Onderweg overal prachtige blauwe hortensia’s en koeien

Beneden was de Fajā Caldeira de Sānio Cristo Lake, een paar huizen en een restaurant waar we wat hebben gedronken. Je kunt hier niet met een auto komen, de bewoners verplaatsen zich met een “Crack” op een smal onverhard pad.

P1070915

In het restaurantje, beneden bij Fajã Caldeira de Sãnio Cristo Lake

We eindigde in Fajā dos Cubres bij het café waar we wederom heerlijk genoten hebben van een biertje. De wandeling was niet zo zwaar maar toch voelde we onze knieën en kuiten. Onze taxichauffeur stond op ons te wachten en heeft ons weer thuis gebracht langs vele met bloemen versierde dorpjes en we reden tussen muren van blauwe Hortensia’s, prachtig.

P1070921

Fajā Caldeira de Sānio Cristo Lake

 

P1070935

Praia de Graciosa

Graciosa

De naam Graciosa betekend sierlijk, betoverende en mooi in het Portugees. Het is een klein eiland en heeft een oppervlakte van 60,8 km². Er wonen ongeveer 4780 mensen. Het is een vulkanisch eiland en in het zuidoosten bevind zich het Caldeira Massief, bestaande uit een goed bewaard gebleven vulkaan en Caldeira. Graciosa werd op 2 mei 1450 door Vasco Gil Sodré ontdekt. Maar de tijd lijkt er sindsdien stil te hebben gestaan. Kenmerkend aan Graciosa zijn de vele witte huizen, de molens en de raadselachtige lagune in de vulkaankrater. Na een dag gemoter zeilt te hebben kwamen we in de vissershaven van Praia de Graciosa. We hebben aan de kade aangelegd en de volgende dag mochten we onze boot aanleggen aan een vinger stijger waar we gratis gebruik konden maken van elektra en water. Super mooi gebaar van deze vissers.

P1070937

De vissershaven

We zijn de volgende dag gaan wandelen naar de hoofdplaats Santa Cruz, een mooie wandeling langs de kust.

P1070940

toch nog even uitzicht op zee, tussen de wolken door

Het Caldeira massief moest ook worden bezocht evenals de vulkanische zwavelgrot “Furna do Enxofre“ met het mysterieuze meer “ Lagao do Styx” op de kraterbodem.

P1070943

Afdalen naar de grot

Nadat we de wenteltrap van 183 treden hadden afgedaald, kwamen we in een koepelvormige ruimte waar het plafon 50 meter hoog was en de lucht sterk naar zwavel rook maar de concentratie van de zwavellucht was binnen de norm. De aanvaardbare concentratie wordt meerdere malen per dag gemeten. Is deze te hoog, dan mogen er geen bezoekers afdalen naar de grot.

P1070948

De grot

We hebben de wandeling van de Caldeira (helaas) in de laaghangende bewolking gelopen en niet kunnen genieten van de vergezichten. Op een terrasje in het nabij gelegen dorpje, hebben we een kopje koffie gedronken voor 40 eurocent per kopje! Dit zijn nog eens prijzen. Gelukkig was de zon weer gaan schijnen.

P1070963

Dit zie je in NL niet meer

De wandeling hebben we samen met vrienden Marlies en Wijnand gelopen. In de vissershaven kregen we spontaan gratis vis van een van de vissers. Deze hebben we s’ avonds samen met onze vrienden opgegeten, onder het genot van een lekker wit wijntje.

P1070964

Heerlijk gesmuld van de vis

Graciosa, een prachtig eiland waar de tijd stil is blijven staan, zeer vriendelijke en behulpzame inwoners en een prachtig heuvelachtig groen landschap met wederom veel bloemen.

Bloemen Azoren

De bloemen die op de Azoren in het wild voorkomen, zo mooi!