Turks en Caicos eilanden

26 februari tot 4 maart 2016

IMG_1405

Op weg naar de Turks en Caicos eilanden

Het was alweer een tijdje geleden dat we een lange zeiltocht hadden ondernomen, dus het werd weer tijd. Samen met de bemanning van SY de “Blues”, zijn we vrijdag 26 februari om 10.00 uur vertrokken uit San Juan ( hoofdstad van Puerto Rico) richting de Turks en Caicos eilanden. De dag begon met een mooie blauwe hemel en een windkracht van 2-3 BFT uit oostelijke richting. Wat kan een mens nog meer wensen. We genoten van de mooie blauwe zee, alhoewel ik ( José) weer erg moest inschommelen. De golven kwamen dwars op de Wildeman, waardoor we behoorlijk heen en weer aan het schommelen waren en dat was weer wennen. Met een uitgeboomde genua ( melkmeisje) en vol grootzeil, nam de wind (vanaf 2.00 uur s’ nachts) af en moesten we de motor bijzetten. Die nacht was half bewolkt, veel sterren en een prachtige maan-opkomst. De 2e dag, was erg warm maar gelukkig bood de bimini redelijke schaduw en zo was het goed uit te houden. De 3e dag hebben we s ‘ochtends twee walvissen gespot. Helaas waren we te laat om er foto’s van te maken. De windkracht nam in de middag toe ( NO tussen Bft 4 – 6) met hoge steile golven. Alle twee hadden we daarbij een katterig gevoel. We kwamen op maandag om 18.00 uur aan in de plaats South Dock op het eiland Grand Turk, na een tocht te hebben afgelegd van 380 mijl. Helaas hebben we teveel moeten motoren aangezien de wind ons in de steek liet. We zijn bij South Dock niet aan land gegaan om in te klaren, maar de volgende dag om 10.00 uur weer vertrokken naar South Caicos. Bij het ophalen van het anker, bleek de elektrische ankerlier niet te werken. Gelukkig is het ook mogelijk de ankerlier met een lierhendel te bedienen. De zeiltocht naar South Caicos was een afstand van 20 mijl, niet ver dus. Het was die ochtend regenachtig en zwaar bewolkt met een NO wind kracht Bft 6-7 en zeer hoge golven. Wind van achteren en surft op de golven, we gingen als een speer.

De vissershaven van South Caicos

De vissershaven van South Caicos

Rond half twee in de middag hebben we ons anker laten vallen in South Caicos en zijn met de bijboot naar de kant gegaan om in te klaren. Eerst naar de immigratie, (weg wijs gemaakt door een zeer vriendelijke inwoner van South Caicos) en daarna naar de douane. We zouden maar 1 week blijven aangezien het inklaren op deze eilanden erg duur is. ( $300 als je langer dan 1 week wilt blijven) Het verblijf van 1 week op de Turks en Caicos eilanden kostte toch nog $100. We hebben rond gewandeld in het dorp en zijn erg geschrokken van de huisjes met hun tuintjes. Houten hutjes met golfplaten op het dak, heel klein en geen aircokast buiten te bekennen. Je kunt je wel indenken dat het erg warm moet zijn in zo’n houten barak.

IMG_1421

Je ziet veel van deze huisjes in het dorp

Hier en daar een stenen huizen, geschilderd in felle kleuren, vrolijk om te zien. Op het eiland lopen de paarden los, je komt ze dus in de straten tegen en vanzelfsprekend veel paardenpoep.

IMG_1413

Paarden lopen los in het dorp

Het viel ons op dat er bergen afval langs de straat en bij de huisjes lagen, afvalcontainers waren nergens te bekennen. Gezien de hoeveelheid vuilnis, leek het niet van 1dag maar van meerdere dagen. Als je zo rond loopt denk je, waar leven deze mensen van? Het eiland telt 1000 inwoners ( ons verteld door een inwoner van dit dorp) en in het dorp zijn 14 geloofsgemeenschappen.

IMG_1411

Een van de 14 geloofsgemeenschappen/kerken

De economie draait op het toerisme, de resorts en zeilboot passanten. In South Caicos komen geen cruiseboten, het haventje is heel klein, veel speedbootjes van de plaatselijke vissers en een scheepswrak. Zo’n scheepswrak wordt niet opgeruimd, omdat er geen geld voor is. De vissersbootjes gaan elke dag de zee op om vis te vangen en vooral “ Coins”. Deze Coins worden opgedoken in het ondiepe water binnen de atol en aan het eind van de dag een drukte van belang bij de visafslag in de haven.

De plaatselijke supermarkt stelt niet veel voor. Schappen met producten in blik, in de hoek een klein beetje kleding en huis en tuin producten. Brood hebben ze niet, alleen zakken met zoete witte broodpuntjes. (12 puntjes voor $ 9,50) Verse groente is sporadisch aanwezig. In de koeling groene paprika’s, ijsbergsla, tomaten en witte kool ( $7,50 voor 1 kleine kool). Fruit is er helemaal niet, een paar uitgedroogde sinaasappels en appels. Je vraagt je dan wel af, wat eten deze mensen dan aan verse producten? Om de plaatselijke horeca te ondersteunen zijn we toch maar een biertje gaan drinken met onze vrienden Bertie en Martin á $5,00 per flesje.

IMG_1430

Bij de plaatselijke kroeg samen met Bertie en Martin

Tijdens onze zeilreis van San Juan naar Turks en Caicos, werkte onze log meter ( snelheidsmeter) niet. We hebben het log schoongemaakt toen we voor anker lagen in South Caicos en wat bleek, het wieltje zat vol met micro organismen. Tijdens de 3 weken op anker in San Juan is de aangroei onder de boot enorm toe genomen, een waar tapijt onder de boot. Aangezien het toch lastig is om het anker handmatig binnen te halen, met hulp van Martin, (SY de ‘Bleus’) deze gerepareerd. De bedieningsknop ( voetswitch) was van binnen volledig geroest. De voetswitch schoongemaakt, evenals de ankerlier en deze werkt weer als een zonnetje. De voetswitch moet helaas wel vervangen worden. De Aries ( windvaan) bleek ook vast te zitten( w.s. zit alles vast door het zout) en hebben hem helaas niet kunnen gebruiken tijdens onze oversteek naar de Turks en Caicos eilanden. De stuurautomaat ( elektrische stuurinrichting) heeft goed zijn werk gedaan tijdens deze zeilreis. In de baai van South Caicos hadden we veel last van swell zodat het repareren van de Aries onmogelijk was, een klus die we in Cuba zullen oppakken. Aangezien de weersverwachtingen ( flinke toenamen van wind) zou veranderen, zijn we na 5 dagen verblijf in Turks en Caicos vertrokken na Cuba. Een overtocht van 280 mijl (± 3 dagen zeilen).

Onze indruk van de Turks en Caicos eilanden;

zeer vriendelijke en behulpzame bewoners, vrolijke en altijd lachende en zwaaiende mensen. Het landschap is vlak, erg dor en weinig begroeiing, maar daar in tegen een prachtige licht, donker, turquoise blauwe en zeer heldere zee. Veel huisjes van hout en golfplaten dakbedekking waarvan je denkt dat met een beetje wind de huisjes zullen storten. Ondanks de kleine gemeenschap en het toch wel primitieve leven op dit eiland, vooral genoten van de mensen. Hun gastvrijheid en vriendelijkheid was hart verwarmend.

P1070070

onze achtertuin