St Eustatius en Saba

Op weg naar een stukje Nederland

7 tot 14 mei 2015

De afstand tussen Antigua en Statia, zoals de locals St Eustatius noemen, is ruim 75 mijl, een afstand welke te ver is om in 1 dag te bezeilen. Dit werd dus weer een nacht zeilen en zo vertrokken we samen met de Puff aan het einde van de dag ( donderdag 7 mei) vanuit Jolly Harbour op Antigua naar Statia.

IMG_4413

Onderweg naar St Eustatius

Goed weer, zonnig en een wind van 3-4 Bf uit….uiteraard, oost tot noordoostelijke richting. Vol tuig en een halve knoop stroom mee, onder een ruime tot voor de windse koers, hetgeen al gauw een snelheid van 6-7 knopen opleverde. Tegen half zeven nam de wind en deining wat toe en besloten we het grootzeil weg te halen en met een uitgeboomde genua de avond in te gaan. Zowaar een prima keus, daar de snelheid niet verder daalde dan 5,5 knoop. De Aries weer aan het werk en zo zeilden we onder een prachtige sterrenhemel en met maanlicht verder de nacht in. In de loop van de nacht moesten we de snelheid wat uit de Wildeman halen om niet te vroeg ( in het donker) op St. Eustatius aan te komen. Daartoe draaiden we de uitgeboomde genua steeds verder in, tot uiteindelijk slechts een klein stukje genua overbleef; desondanks bleven we nog steeds 5 knopen varen! Een vreemde gewaarwording, relatief weinig wind, een lastige deining en steile golven en toch nog zoveel snelheid.

Met name de zuidelijke ronding van St. Eustatius met de noordzijde van St. Kitts, was erg onrustig. De voor-de-windse koers was met moeite te houden, maar het ultra kleine stukje genua sleepte ons keurig om deze hoek en na de ronding konden we weer oploeven en was Statia prima verder te bezeilen.

De Oranje baai van Statia ligt maar voor een klein deel beschut met een zeer bescheiden breakwater (pier) waardoor al snel een swell in deze baai aanwezig is. Ook een oostelijke swell wordt door de snelle en korte zuidzijde van Statia al snel omgezet in een zuidelijke swell in deze baai. Noordelijke of westelijke swell maakt ankeren in deze baai onmogelijk. In de baai lagen wel enige moorings maar met hulp van de crew van de Puff, kon met een hekanker deze swell redelijk opgevangen worden, je blijft zodoende redelijk met je boeg in de richting van de swell (golven) liggen met het achterschip naar de wind, het zijdelingse rollen wordt dan vervolgens een stuk minder.

P1050905

Op anker met een achter ankerlijn ivm de swell

Na de middag samen met crew van de Puff inklaren bij Nederlandse marechaussee en douane, weer een vreemde gewaarwording midden in de Carieb!

Nederland is voel- en merkbaar omdat zaken goed geregeld en bewaakt worden en er dus geld is voor informatie, rangers en parkbeheer. Veel gebouwen zijn gerestaureerd ( Fort Oranje) en je treft verschillende Nederlandse instellingen op het eiland, Jeugd en Gezin, Reclassering, politie, maatschappelijk werk etc. Verder spreken veel eilanders Nederlands of komen uit Nederland.

P1050907

Het wapen van St Eustatius

P1050910

Ford Oranje

 

 

 

 

 

 

 

Het eiland heeft in de 18e eeuw op allerlei manieren geprofiteerd van de Amerikaanse vrijheidsoorlog, door middel van wapenleveranties en bevoorrading. Bijzonder historisch feit is dat Statia als eerste land ter wereld de Onafhankelijke Verenigde Staten van Amerika heeft erkend in 1779. Dit leverde overigens oorlog met de Engelsen op, waarbij ook hier admiraal Rodney zich liet gelden. De resten van de zeer lange kademuur uit deze tijd zijn nog op verschillende plekken aan de kustlijn terug te vinden. Uiteindelijk na veel machtswisselingen, kwam Statia in Nederlandse handen.

Statia, ook wel “ The Golden Rock” genoemd, telt op dit moment 4000 inwoners. Het eiland heeft geen zandstranden die omgeven zijn door resorts, maar relatief ongerepte natuur met een slapende vulkaan “ The Quill” ( De Kuil) die 600 meter hoog is. In de krater ligt een spectaculair tropisch regenwoud verscholen.

Samen met de Puff ( Frieda en Leon) zijn we deze vulkaan gaan beklimmen. Om 6.30 uur stonden we op de kade en werden we meegenomen door een local in een zeer klein autootje. Leon zat bijna met zijn benen in z’n nek, aangezien de omvang van de chauffeur erg “Wide” was. Maar desondanks nam hij ons de eerste paar honderd meter bergopwaarts mee. Het was een spectaculaire wandeltocht, eerst 1,6 km bergopwaarts en toen nog eens 0,6 km afdalend de krater in, waar we in een tropisch regenwoud terecht kwamen.

P1050884

De steile afdaling naar de bodem van de krater

Het was zeer bijzonder om op de bodem van een krater te wandelen en de zonnestralen door de bomen te zien schijnen. De afdaling naar de krater was een flinke uitdaging. Over grote rotsblokken moesten we naar beneden klauteren, soms vasthoudend aan een touw of een boom. In de krater komen kolossale “kapok” bomen voor, die tientalle meters hoog kunnen worden met soms een metersdikke stam, die rusten op indrukwekkend wortelstelsels die deels boven de grond uitsteken.

P1050886

Kapok boom onder in de krater

Op de bodem veel varens en zijdezachte mossen. We hebben 5 Red Bellied Racer slangen, ( best eng….!!) vele Hermiet krabben, 1 grijze rat en heel veel salamanders, leguanen, kolibries en vlinders gezien. Aangekomen op het hoogste punt, een schitterend uitzicht over het hele eiland. Het eiland is 4,5 km breed en 9 km lang met een kust die voornamelijk uit steile kliffen bestaat met een aantal baaien, waar je smalle zwarte zandstrandjes vindt.

P1050896

Ja, ik heb de top bereikt

P1050897

Wat een prachtig uitzicht over het eiland

 

 

 

 

 

 

 

Het was een prachtige wandeling, genoten maar ook zeer moe en flink spierpijn. We hebben die nacht heerlijk geslapen, dat kun je je wel voorstellen en niets gemerkt van de swell, het was lekker in slaap schommelen.

De zeilreis naar Saba ging voorspoedig. We hebben 19 mijl gevaren op de genua en de wind was Noord-Noordoost kracht 4-5. We gingen als een speer.

P1050919

Saba

Het eiland Saba zagen we als een grote rots al van verre liggen met de Mountain ” Scenery” die 877 meter hoog is. ( hoogste berg van Nederland ). Het eiland heeft alleen steile rotswanden, dus aan land komen kan maar op een aantal manieren. Met het vliegtuig, per boot of via de “ Ladder”

P1050923

De Ladder met het douane huisje ( nu niet meer in gebruik)

De “ Ladder ” is een stenen trap die op een helling is uitgehouwen en aangelegd en uit 844 treden bestaat. Voor dat “Fort Bay” ( de haven) in 1972 werd aangelegd, en het vliegveld in 1963 ,werd alles via deze trap naar boven op het eiland gebracht. Van piano’s tot zelfs de toenmalige koningin Wilhelmina, werd via deze trap alles naar boven gesjouwd.

We zijn via de “Ladder”, na een spectaculaire landing met onze dinghy, naar boven geklauterd. Er is geen strand, waar je een zachte landing kunt maken. Het strand bestaat uit grote en kleien ronde stenen.

P1050926

Het strand, vol met stenen, waar we met de dinghy zijn aangekomen

Een grote golf lanceerde ons over de stenen het land op en we kwamen met een plof neer. Gelukkig was de dinghy van onderen niet beschadigd en de motor bleek ook ongedeerd. Wij kwamen met de schrik vrij. De crew van de Puff was al op de kant en zij hebben ons opgevangen en samen, de dinghy verder de kant opgetild.

Na aangekomen te zijn in het plaatsje ” The Bottom” kregen we een lift naar Fort Bay waar we moesten inklaren. Het was rond 12.00 uur dus tijd voor een lunch. Een flesje sinaasappelsap, een flesje water, een hotdog en een broodje tonijnsalade; $18 maar liefst. Terug naar The Bottom wederom een lift van een aardige local dame. Een oud collega van Frieda die op Saba woont, heeft ons daarna rondgereden over het eiland. De huizen zijn wit ,met rode daken en groene “shutters”.

Er wonen ongeveer 1500 inwoners en er zijn ongeveer 300 medische studenten uit de US en Canada. Ongeveer 60% van de inwoners leeft onder de armoede grens. Het leven op Saba is erg duur omdat alles moet worden ingevoerd. We haalden een fles lampenolie voor de prijs van $9,29. De gezondheidszorg is voor de inwoners gratis, behalve het tandarts bezoek. Een tandarts op Saba kan niet uit, 1 keer in de 2 weken komt er daarom een tandarts van St Maarten voor 1 dag naar het eiland. Jaarlijks komen er toch nog zo’n 20.000 vakantiegangers. Restaurants en eethuisjes zijn er volop, zelfs een chinees heeft zich op het eiland gevestigd. De huizen zijn hoog in de bergen op vlakke delen gebouwd, erg kneuterig allemaal, maar wel goed verzorgd en kleurrijk, mede door de vele bloemen in de tuintjes.

P1050951

De kleurrijke huisjes en overal bloemen

De mensen die naar de sociale werkplaats gaan, werken dagelijks in een terrasvormige aangelegde groente tuin en deze groente wordt dan weer verkocht aan de locals. De meeste mensen hebben een eigen woning variërend van klein tot zeer riante villa’s. Niet lang geleden zijn er een aantal sociale huurwoningen gebouwd voor diegene die zich geen goede woning konden veroorloven, ondersteund en gefinancierd door Nederland.

P1050955

De Ladder terug naar beneden.

Daarna was het weer tijd om naar de dinghy terug te gaan, dus behoorlijk de zenuwen hoe weg te varen met de enorme branding en de stenen waar we over heen moesten met onze dinghy. Wij zouden eerst te water gaan en Leon en Frieda zouden ons een zetje geven. De rugzak, schoenen goed vast gesjord in de boot en wachten op het goede moment! “Ja nu”, de boot in het water, rollend kwamen we in de boot terecht, nadat we een zetje hadden gekregen van Leon en Frieda. Ik meteen peddelen en Coen proberen de motor aan de praat te krijgen. Dat lukte en konden we de zee op varen. We hadden de wind en de golven tegen, we kwamen dan ook als verzopen katten aan bij onze boot. Nadat Coen mij op de Wildeman had afgezet, is hij weer terug gegaan, om als dat nodig mocht zijn, de dinghy met Leon en Frieda terug te slepen. Ze bleken motorproblemen te hebben, gelukkig konden zij uiteindelijk toch op eigen (motor) kracht de Puff weer bereiken. Als we vooraf hadden geweten hoe moeilijk de landing en vertrek met de dinghy zou worden, hadden we het niet ondernomen, maar als alles goed is gegaan, kun je er achteraf altijd om lachen.

P1050952

Saba, een mooi eiland

De volgende dag was het voor ons weer tijd om te vertrekken voor de zeiltocht naar St Maarten, mede om onze koelkastproblemen op te kunnen lossen. St Maarten is het watersport centrum bij uitstek, met grote watersport winkels voor heel het Caribisch gebied. We zijn achteraf blij dat we St Eustatius en Saba hebben mogen bezoeken, het was zeer bijzonder om op deze Nederlandse bodem te zijn en de sfeer van deze beide eilanden te mogen proeven.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Isles des Saintes – Guadeloupe en Antigua

16 april t/m 7 mei 2015

Na afscheid genomen te hebben van het prachtige eiland Dominica hadden we weer een schitterende zeiltocht naar Isles les Saintes.

P1050740

Uitkijkend op de baai waar we aan een meerboei lagen

Isles les Saintes is een eiland wat uit een drietal rotspunten bestaat. Het is niet groot, je kunt er goed wandelen en de afstanden zijn maximaal 30 minuten. Isles les Saintes is een Frans eiland, je bent dus gewoon in Europa. Men spreekt Frans, men rijdt rechts, je betaalt met de euro, je kunt er weer heerlijk stokbrood kopen, Franse kaas en heerlijke wijn. Het vervoer is of met de scooter of met een golfkarretje, alleen de plaatselijke bevolking heeft een auto.

We lagen in een mooie baai aan een meerboei, want ankeren is niet toegestaan, mede om de onderwater wereld te vrijwaren van ankers e.d.. Er stond erg veel swell waardoor we flink heen en weer geschommeld werden, je zou er zeeziek van worden.
Zoals al eerder op het eiland Martinique, was het inklaren een fluitje van een cent. Via een computer gegevens invoeren en de klus was geklaard. Niks invullen van vier dubbele papieren documenten en geen paspoort controle.
Het dorpje deed erg gezellig aan, kronkelende straatjes met barretjes, boetiekjes en restaurants aan de rand van de baai. Leuke gekleurde huisjes met overal prachtige bloemen.
We zijn niet zo lang gebleven, aangezien de swell ons aardig opbrak. Toch nog even het Fort Napoleon bezocht, bovenop een van de drie rotspunten, dus zeer strategisch gelegen.
Het Fort was nog in goede staat. We kregen dan ook een aardig beeld hoe men in die tijd in het Fort weerstand bood tegen de vijand.

P1050753

Ford Napoleon

Guadeloupe, om precies te zijn Deshaies, werd onze volgende bestemming, wederom een Frans eiland. De zeiltocht was geweldig, ruim aan de wind, kracht 4-5 Bf en een afstand van 18,6 mijl. We vertrokken met wat druilerig weer maar al snel werd het zonnig. Ook hier weer in de baai aan een meerboei omdat het ankeren moeilijk was gezien de vele zeilschepen. We hebben niets hoeven te betalen, althans we hebben niemand gezien, het was dus een meevaller. De volgende dag zijn we een wandeling gaan maken langs een rivier. Het eerste stuk was een verharde weg die overging in een bospad en daarna moesten we klauterend over de keien verder. Het was er prachtig, je hoorde alleen maar de vogels en het kabbelen van het water. Onderweg kregen we gezelschap van een kolibrie, die w.s. op onze geur afkwam. Hij was zo dicht bij, maar op de foto krijgen is erg lastig, hij was zo vlug!

P1050761

Overal pelikanen in de haven, prachtig

We hadden het warm gekregen, dus even afkoelen in het water, ik met mijn voeten in het stroompje en Coen waagde het om zich helemaal nat te maken. Het water was best fris, maar heerlijk. We zagen in een poeltje zalm zwemmen, heel bijzonder dat de zalm zich stroomopwaarts verplaatst.
Na lekker stokbrood gekocht te hebben bij de bakker, konden we het aantrekkelijke gebak niet laten liggen en hebben hier heerlijk van gesmuld, met natuurlijk een grote bak koffie.
We zijn nu 8 maanden onderweg. Het onderwaterschip heeft veel te lijden, flink aangroei van kokkeltjes, schelpdiertjes en algen onder de boot. We zouden het onderwaterschip pas in Curaçao aanpakken, maar besloten dit toch maar eerder te doen. De klus zou geklaard worden in Jolly Harbour in Antigua.

P1050799

Heel veel schelpdiertjes en kokkels

P1050797

Met een plamuurmes werd het onderwaterschip schoongemaakt en daarna nogmaals met een hoge drukspuit schoongespoeld

 

 

 

 

 

 

 

 

We hebben een kleine week op de kant gelegen, ook de WinWin was hier en met Lilian en Eltjo hebben we nog enige leuke dingen kunnen doen. Elke dag vroeg ( 6.00 uur opstaan) beginnen, want de temperatuur liep al snel op tot zo’n 32 graden.

P1050820

De klus was bijna geklaard

P1050828

Even uitrusten en genieten van het mooi schoon schip

 

 

 

 

 

 

 

 

P1050811

En s’ middags naar het strand

 

Om 12.30 uur stopte we met klussen en gingen we eten bij “Linda”. Linda kookte heerlijk “local” warm eten en serveerde dit voor maar 5 euro. s’ Middags deden we rustig aan of gingen heerlijk naar het strand. Nadat de boot weer te water was gegaan, hebben we nog twee dagen voor anker gelegen in de baai bij Jolly Harbour.
Antigua is een eiland met heel veel witte stranden, 365 stranden( zeggen ze), voor elke dag een en heel veel eilanden.
Het bezoek aan Great Bird Island , aan de Noord Oost kant van Antigua, was een hoogtepunt van onze trip naar dit eiland. We lagen samen met de “Puff” tussen de eilanden Lobster, Rabbit en Readhead.

P1050847

In het midden liggen we samen met de Puff

Adembenemend mooi, het water turquoise van kleur, maar met de zon erop steeds een andere kleur blauw. Daarnaast waren er heel veel vogels op de eilanden, m.n. allerlei soorten meeuwen, fregatvogels en sterns, salamanders, sprinkhanen, leguanen, hermietkrabben en slangen.

IMG_4384

Het was zo mooi…..!!

Natuurlijk hebben we gesnorkeld, veel vissen ( jacks, angelfishes, trunkfishes), schildpadden, allerlei soorten koraal, zee-egels en zeesterren. Wat hebben we genoten.

P1050840

Genieten….

Na twee dagen zijn we weer verder gegaan naar Long Island en hebben het anker laten vallen in Jumby Bay. Een paradijselijk resort aan een oogverblindend wit strand met prachtige palmbomen, het ultieme reisdoel voor een huwelijksreis. De crew van de Puff wilde een drankje drinken maar de security liet hun weten dat ze niet welkom waren op dit eiland. Het resort was alleen voor de gasten die daar verbleven. Ze mochten alleen hun dinghy op het strand parkeren en langs het strand wandelen.
Het was dus weer tijd om verder te gaan, terug naar Jolly Harbour, aangezien we daar makkelijk konden uitklaren en de nodige boodschappen konden doen, alsmede water tanken, alvorens we naar St Eustatius zouden vertrekken.