Grenada

18 februari t/m 3 maart 2015

Woensdag 18 februari zijn we om 17.30 uur uit de Man o War baai van Tobago vertrokken richting Grenada nadat we toeterend waren uitgezwaaid door onze vrienden Remco en Willem. Erg leuk was dat. We wilden bij daglicht aankomen in Grenada en moesten een afstand van ongeveer 80 mijl overbruggen. Aangezien we op een snelheid van 5 knopen hadden gerekend, zouden we er 16 uur over doen, dus rond 9.30 uur aankomen. Dit pakte heel anders uit want we gingen als een speer, geen 5 knopen snelheid, maar 6 á 7 knopen met een windkracht 4 á 5 Bf. Ja, om bij daglicht aan te komen, moesten we zelfs de snelheid er uithalen en dat hebben we dan ook gedaan. Het was een rustige overtocht, alhoewel ik in mijn wacht te maken had met een uitloper van een swell met regen en wind. Coen moest er aan te pas komen, omdat de Aries niet goed werkte. Het lukte mij niet om alles weer goed aan de praat te krijgen, wellicht dat ik het t.z.t. onder de knie zal krijgen, wie weet. De rest van de nacht was het rustig en de wind werd in de loop van de nacht minder. Om 7.30 uur hebben we de Wildeman vast gemaakt aan een meerboei in de St David’s Harbour. Aangezien we toch wat slaap in te halen hadden, m.n. Coen, zijn we even een tukje gaan doen. We hadden de St David’s Harbour uitgekozen omdat onze Zwitserse vrienden, Mathias en Ursula met hun zeilboot op de kant stonden, hun motor moest vervangen worden. Het weerzien was overweldigend, we hadden elkaar veel te vertellen en het was erg gezellig. Ook in Grenada moet er ingeklaard worden, helaas waren we te laat, de douane was op dinsdag en donderdag tussen 8.00 – 12.00 uur aanwezig in de St David’s Harbour en wij waren er om 13.00 uur. Dat betekende dat we de volgende dag naar St Georges ( hoofdstad van Grenada) moesten om in te klaren. Goed, een dagje hoofdstad, ook gezellig. In Grenada is het openbaar vervoer goed geregeld. Op alle openbare wegen rijden particuliere minivans ( busjes) , die elke een bepaald traject mogen rijden. Deze busjes komen zo om de twee minuten of zelf sneller en sleuren je haast in het busje. Je hoeft niet aan te geven dat je mee wilt, ze stoppen of roepen je toe of je mee wilt, vanuit de open raampje. Het kost bijna niets ( 1 euro gemiddeld voor een ritje) maar dan zit je ook opgeknoopt in zo’n busje. Ze stoppen het busje helemaal vol ( 19 incl. chauffeur) met passagiers, en rijden dan als gekken. Je wend er wel aan, maar de eerste keer was angstig.

P1050218

Het busje was nog niet vol, dus wachten en proppen maar…

Het inklaren in St George ging erg snel zodat we tijd hadden om te winkelen en de stad te bekijken. Een gezellige bedoeling, overal op straat mensen met groenten en fruit om te verkopen en bedrijvigheid. Aangezien er op zaterdag niet aan de boot van Ursula en Mathias werd gewerkt, zijn we om 8.00 uur vertrokken om de Concord watervallen te gaan bekijken. Aangekomen bij het eerste deel van de waterval, begon het flink te regenen en niet een klein beetje ook. Aangezien het er naar uitzag dat er nog meer regen zou gaan vallen, besloten niet verder te gaan. Het pad ( nou ja pad kun je het niet noemen) naar de waterval verderop was nat en glibberig.

P1050201

De poel was 6 meter diep, dus er werd fanatiek van de rots gesprongen

Op zondag zijn we van de St David’s Harbour naar de Le Phare Blue Marina gevaren samen met onze Zwitserse vrienden alwaar we s’ middags we me onze bijboot naar het Dingy concert zijn gegaan. Er was een ponton neer gelegd waar een Zwitserse band popmuziek ten gehoren bracht en rondom dit ponton lagen ongeveer 30 dinghy’s. Allerlei nationaliteiten, wat mooi. Het was een leuke happening, iedereen had drank en wat lekkers mee genomen en met z’n allen zongen we luidkeels mee op het nummer “ Venus” van Shocking Blue “. Hoe mooi is dit, met z’n allen even één zijn.

In de Le Phare Bleu Marina hadden we veel swell en de landvasten hadden het flink te verduren. We zijn naar de Whisper Cove Baai gegaan en hebben vastgemaakt aan een meerboei. In deze baai was de swell minder en de boot lag iets te schommelen.

P1050219

De Whisper Cove Baai en de Wildeman rechts van de gele boot

Ontspannen als je gaat slapen. Een hele mooie en rustige baai trouwens. De eigenaar van de Whisper Cove Marina is slager en heeft een goed lopend restaurant. Ze hebben een echt Frans bourgondisch restaurant, waar ze niet alleen kip maar ook een lekker stuk vlees serveren. Heel gemoedelijk allemaal, klein opgezet, heel relaxt allemaal. We hebben het verblijf in deze baai, erg prettig gevonden. Natuurlijk wilde we ook wat van het eiland zien en zijn naar de chocolade fabriek gegaan waar ze fair-trade chocolade maken. Alles gaat handmatig, van af het plukken van de vruchten tot aan het eindproduct “ Chocolade” Een enthousiaste medewerker heeft ons alles laten zien en uitgelegd hoe het proces van chocolade maken in z’n werk ging. Elk plak chocolade werd met de hand ingepakt in een ruimte waar de airco hoog stond. De medewerkers hadden mutsen en sjaals om, zo koud was het er blijkbaar. Ze maken in deze fabriek pure chocolade van 100% -82%-71% en 60% met nootjes. Heerlijk, dus ook wij hebben flink wat chocolade ingeslagen. De bevolking van Grenada vind de pure chocolade niet lekker, ze houden alleen van melk chocolade. Daarna op naar de rum fabriek, de River Antoine distilleerderij, want dat is een drankje wat ze hier veel drinken. Ook hier een aardige gids die ons meenam en vertelde hoe het proces tot aan de fles rum in zijn werk ging. Natuurlijk moesten we de rum proeven. Ze hadden rum van 82% – 69% – rum punch van 60%. Als het suiker riet na een droog seizoen geoogst wordt, dan is het alcohol percentage, na het distileer proces, hoger dan in het natte seizoen. We vonden het beiden niet zo lekker dus we hebben niets gekocht. We hebben nog rum met honing van de Canarische eilanden, dat is wel lekker. De Rivers rum is alleen voor eigen land, ze exporteren het niet naar het buitenland, andere rum zoals “ Westhall” rum wordt wel geëxporteerd naar het buitenland. De export producten van Grenada zijn; chocolade, nootmuskaat, rum en bananen. Het was erg leuk om de fabrieken te bezoeken.

P1050228

cacao noten, er zitten vruchten in de noot

P1050227

Deze vruchten worden buiten in verrijdbare bakken gelegd om te drogen. Als het regent dan rijden ze de bakken onder het afdak.

 

 

 

 

 

 

 

 

P1050241

Alle flessen worden handmatig gevuld met rum

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We hebben wederom erg genoten in Grenada, een prachtig groen en bloemrijk eiland waar aardige en vrolijke mensen wonen. Het was hier heel erg fijn, elke dag mooi weer ( tussen de 28 en 30 graden) met een lekker windje, zodat het er goed vertoeven was.. We verheugen ons op de volgende bestemming , het eiland Carriacou. Dit eiland ligt ten noorden van Grenada.