De 2e week in Spanje en Portugal

8 t/m 14 september 2014

Omdat we ook wat van het achterland wilden zien, zijn we maandag met de bus naar Santiago de Compostella gegaan. Het was ruim een uur met de bus langs de Ria kust, een mooi uitzicht en het was ook leuk wat van de kleine dorpjes te zien.

P1040279

Basilico de Santiago ( helaas in de stijgers)

P1040280

Een mooi doorkijkje

Santiago is een oude stad met heel veel kerken en oude gebouwen. Het is een van de belangrijkste christelijke bedevaartsoorden. Pelgrims komen uit heel Europa ,eindigen hier hun voettocht. Deze voettocht noemt men de Caminio de Santiago (de weg naar Santiago). De pelgrims zijn herkenbaar aan de Sint Jakobsschelp, teken van de heilige Jakob. De dag was indrukwekkend.

Tijd om weer verder te gaan, dus dinsdag zijn we uit Santa Uxia de Ribeira met stralend weer vertrokken, maar weer geen wind, althans de weinige wind kwam uit het zuiden, onze koers die wij moesten varen. Toen we de Ria uit waren, dus op zee, werden we overvallen door zeer dichte zee mist. Coen zat achter de navigatieapparatuur en Harro en ik keken uit, voor zover je over uitkijken kunt spreken. De zee voor de kust van zowel Spanje als Portugal ligt vol met visstaken en ballen met viskorven. We waren erg blij met onze radar aan boord.

Onze bestemming was Cangas in de Ria de Vigo. In de Ria klaarde de mist op en was het genieten van de zon ( 28-30 graden) en de schitterende mooie Ria met zijn prachtige uitzicht op heuvels en kleine dorpjes.

In Cangas een plekje in de haven opgezocht, maar al snel merkte we dat we flink lagen te rollen met de Wildeman omdat de ferries, die om het hoek lagen, af en aan voeren. De ferries meren veroorzaken enorme golfslag. Na onze boot verlegd te hebben, konden we die middag onze gasflessen laten vullen. Hoe toepasselijk, gasflessen vullen in Cangas.

Aangezien Harro de 13e naar Nederland zou vliegen, wilden we proberen zo dicht mogelijk bij Porto te komen. Woensdag vertrokken naar la Guardia ( Portugal) maar dit bleek geen geschikte haven te zijn, waar we konden ankeren. Het was een kleine getijde haven met een open verbinding naar zee. De volgende optie was een haven in Viana de Castello, ook niet zo geschikt vanwege geluidsoverlast van de spoorbrug waar we onder zouden liggen en de visserij, dus besloten we door te varen naar Povoa de Varzim.

We moesten bij donker deze haven aanlopen, maar volgens de Reeds ( pilot)vormde dit geen probleem. De aanloop ging goed, de zeer duidelijke rode verlichting bij de haveningang was al van verre op zee te zien. De kustlijn was flink verlicht, waardoor bij binnenkomst in de haven het zicht slecht was. De groene boeien die bij binnenkomst voor ons slecht zichtbaar waren, stonden niet in de Reeds en ook niet in de plotter ( navigatie) We zijn tussen twee groene boeien doorgevaren en in een ondieper deel terecht gekomen waardoor we aan de grond liepen ( het was 22.30 uur en om 23.30 uur zou het laag water zijn) We hebben uiteindelijk een groene bolboei gemist, deze rechts gerond i.p.v. links. (Op de foto kun je de situatie zien)

P1040324

De lijn geeft aan hoe we gevaren zijn. De rode puntjes zijn rotsen en binnen de stippellijn is het ondiep. Er zijn geen boeien op de plotter te zien. De gele haakjes zijn de boxen met een kopse kant waar we aan wilde leggen.

P1040327

Iets dichterbij zodat je kan zien waar de Wildeman aan het vastlopen is.

José is met een lijn in de bijboot naar de kant gegaan en heeft een poging ondernomen hulp in te schakelen. De mensen in de haven waren naar het eind van de steiger ( bovenste op de foto) gekomen en hebben met elkaar geprobeerd de Wildeman los te trekken. Tijdens deze poging knapte een landvast en de personen die aan de landvast trokken, vielen achterover tegen een boot. Vervolgens via een andere lijn met de lier van een Zwitserse boot, geprobeerd de boot los trekken. Ook toen brak de landvast. Het was achteraf ook geen optie,  aangezien de boot steeds meer op z’n kant kwam te liggen. Een Fransman kwam met zijn dinghy ons ook te hulp en wilde de boot lostrekken. Na aankomst sloeg zijn motor af en vervolgens wilde zijn motor niet meer starten.  Goed bedoeld, maar lostrekken met een dinghy is haast onmogelijk, naderhand wel prettig met hem geëvalueerd.

De boot ging steeds meer op z’n kant liggen en we wisten niet hoe laag het water nog zou worden We lagen 30-35 graden schuin. Inmiddels was de politie ook gearriveerd en meldde ons, dat het om 23.30 uur laag water zou zijn. We hadden op dat moment gelukkig nog 1.50 meter water onder de boot. De boot lag op een oor en het was eigenlijk maar geduldig wachten op hoog water.

Ondertussen waren de meeste mensen weer weg en José is met een Portugees stel meegegaan en hartelijk opgevangen. Coen en Harro hadden het anker laten vallen en hebben onder het genot van een biertje rustig afgewacht. Rond 01.00 uur ging het water stijgen en kreeg de boot weer water onder de kiel. Rond 01.30 uur was de kiel weer vrij en konden ze naar de kant varen, waar de boot langswal gelegd kon worden. We hadden nu w el een borrel verdiend en konden rond 02.00 uur gaan slapen.

In Portugal mag je na dergelijke incidenten de haven niet zomaar verlaten. De havenautoriteiten ( Policia Maritima) nemen voor jou dit besluit en iedereen wordt verplicht de boot eerst op de kant door hen te laten inspecteren. Donderdagmiddag is de boot op de kant gezet en heeft een politie ambtenaar de eventuele schade kunnen opnemen.

P1040292

De Maritieme politie kijkt toe hoe de boot uit het water wordt getild.

De onderkant van de kiel was iets geschaafd en een hele kleine beschadiging aan de onderkant van het roer.

P1040294

Geschaafde onderkant kiel

P1040295

kleine beschadiging aan het roerblad

De politie ambtenaar gaf uiteindelijk groen ligt en Coen is vrijdagochtend het “clearance” document gaan ophalen. Hiermee mochten we de haven weer verlaten.

Om alles een beetje achter ons te laten, zijn we vrijdag naar Porto gegaan. De verbinding met de metro was perfect, geen klagen. Geopend sinds 1 januari 2014.

P1040303

Met de metro naar Porto

Porto is een indrukwekkende mooie stad, De Maria Pia-brug, veel oude historische gebouwen, de rivier de Douro en natuurlijk bekend om zijn “ Port”. Met de vele indrukken en het prettige gevoel van de stad, gingen we voldaan huiswaarts.

P1040309

beeld van Porto

P1040316

De rivier de ” Douro”

Aangekomen in de haven hadden we te maken met een enorme swell ( zwaartekracht golven, deining) vanaf  de oceaan. Deze swell is heel duidelijk merkbaar in de haven. De Wildeman lag heen en weer  te slingeren en was met de boeg tegen de steiger aan het schuren. Buurman Martin had de boot goed vastgelegd, zodat de boeg los van de steiger was gekomen. De nacht van vrijdag op zaterdag hebben we weinig geslapen door het geschommel en de landvasten die continu aan de boot aan het trekken waren.

Zaterdagochtend was het om 06.00 uur opstaan, omdat we Harro vergezeld hebben naar het vliegveld in Porto. Aan de 4 weken aanwezigheid, gezelschap en gezelligheid kwam een eind. De reis zal nu weer door ons tweeën worden voortgezet.

De komende dagen gaan we bijkomen van 4 weken continu varen , boeg schade bijwerken, wederom wassen, boot opruimen en wat al niet meer aan klusjes en genieten van de zon, want daar worden we dagelijks mee verwend.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.