De 1e week in de Spaanse Ria’s

1 t/m 7 september 2014

Zondag 31 augustus zijn we dus aangekomen in A Coruña, moe, maar wel heel erg voldaan dat het ons gelukt was om voor 1 september de Golf van Biskaye te zijn overgestoken.

Maandag (1 september) werden we blij verrast met een prachtige strakke onbewolkte blauwe hemel en 25 graden, heerlijk om de dag mee te beginnen.

IMG_0546

Marina A Coruna

Harro had al een paar dagen last van branderige ogen en besloot een dokter op te zoeken. Samen met Coen zijn ze naar het ziekenhuis gegaan voor een consult bij de oogarts en kwamen met een oogzalf terug i.v.m. een ontstoken oog.

De dag werd verder ingevuld met wasjes draaien, aangezien we in de Marina van Coruña goede wasmachines waren. Erg prijzig trouwens, 4 euro per wasbeurt.

IMG_0547

wassen en met het mooie weer heerlijk drogen

De was kon gelukkig in de wind en zon drogen, zo bespaarden we weer een aantal euro’s.

Coen is de verdere dag bezig geweest info in te winnen bij Autoridad Portuaria Politica ( haven autoriteit) m.b.t. de kosten ( 1102 euro) van de reddingsactie op zee. We hadden even het gevoel dat het niet klopte, aangezien het bedrag erg hoog was, maar alles bleek te kloppen. Contact opgenomen met de verzekering en de benodigde papieren naar ze opgestuurd. Nu maar afwachten wat er vergoed gaat worden.

Dinsdag rustig aan gedaan, uitgerust en boodschappen gedaan, zodat we voor de komende dagen in de Ria’s voldoende proviand bij ons hebben als we hier gaan ankeren.

Woensdag vertrokken, na eerst getankt te hebben richting  “ Ria de Camarinas” Het was de hele dag bewolkt en géén wind, dus weer motoren.

In het plaatsje Puerto de Camarinas hebben we in een klein, erg leuk haventje geankerd.

P1040246

Typisch Spaans vissers bootje, hoe kan dit goed gaan!!!

Rond 18.30 uur vertrokken er een invasie aan kleine vissersbootjes naar open zee. De bootjes waren zo klein dat er maar een, hooguit twee personen in de stuurhut konden staan. De rest van de boot was volgeladen met viskorven die aan één lijn vast zaten en aan de uiteinden van deze lijn was een bal bevestigd (blaas). Overal in zee liggen deze blazen met viskorven, dus voor ons oppassen geblazen.

Donderdag (weer bewolkt en geen wind en weer motoren) zijn we vertrokken naar “ Ria de Muros e Noia”. We hebben geankerd in de baai Enseada de San Francisco, uitkijkend op het strand van Punta Seiside. Rond 19.00 uur werd het weer druk op het water met kleine vissersbootjes, roeibootjes en op zeer primitieve manier werd er gevist. ( draad aan een klosje). Het was een hele mooie, een lange romantische warme avond.

P1040251

In de baai van Ria der Murus e Noia

Vrijdagochtend werden we verrast met een strak blauwe hemel, echter geen wind, dus weer motoren richting “ Ria de Arosa”.

Vanwege internet, hebben we koers gezet naar Santa Uxia de Ribeira .Het afmeren was bijzonder, met de kont naar de kant en aan een lijn die onderwater lag, werden we door een zenuwachtige havenmeester ( in het Spaans want Engels spreken ze niet) gesommeerd aan de stuurboordzijde van de boeg  vast te leggen. Wel even wennen om op deze manier een lijn vast te leggen.

Harro wilde het anker uitgooien, maar dat mocht niet. Aan de voorkant lagen we te gieten,  omdat we maar aan een kant vast konden leggen, dus aan de voorkant een lijntje naar de buurman overgebracht. Verder die dag boodschappen gedaan, internetten en de stad verkennen en genieten van de omgeving.

Zaterdagochtend zou bekend worden als de grote overstroming in de douche. Harro en Coen waren aan het douchen toen ze opeens in de stront stonden. Het afvoer systeem bleek compleet verstopt en uit alle gaten en kieren kwam de stront en vieze rotzooi naar boven en in zeer korte tijd stond de begane grond van het hele sanitairgebouw inclusief  het havenkantoor geheel onder deze smeerboel.

Een enorme vieze stinkende prut, dat kun je je wel voorstellen. De mannen zijn zich toen in de douche van de sociëteit gaan douchen. Als compensatie hoefden we vervolgens totaal geen havengeld meer te betalen, ook omdat we geen wifi hadden.

IMG_0549

Marina Santa Uxia de Ribeira in de Ria de Arosa

Zondag een regenachtige dag, tijd om de site bij te werken en onze verdere reis voor te bereiden.

Nog een week voor Harro, hij stapt in Porto af omdat hij zaterdag 13 september terugvliegt naar Nederland.

 

De zeiltocht van Falmouth naar A Coruna

Het heeft even geduurd om het verslag van de overtocht op de site te zetten. Lang niet overal hebben we snel genoeg internet  om de verslagen te verwerken. Je geduld wordt daardoor soms aardig op de proef gesteld en merk je in hoeverre we in Nederland op dit punt verwend zijn geraakt..

Het verslag: 27 t/m 31 augustus 2014

Tijdens het (motor) zeilen langs de Engelse kust richting Falmouth ging het alarm van de dynamo te pas en te onpas af. Het zorgde voor veel irritatie. De spanning die normaal gesproken van de dynamo naar de accu vloeit, werkte niet goed en daarom ging steeds het alarm af. Als de motor op volle toeren draaide, hield het alarm gelukkig op, maar het zat ons niet lekker. Dinsdagochtend hebben we contact opgenomen met Bert Kleijer ( onze motor man). Na overleg besloten we om de originele Volvoo dynamo er weer op te zetten. We hadden n.l. een nieuwe dynamo geplaatst en de oude als reserve meegenomen.

Deze dinsdag werd verder ingevuld met boodschappen doen, water en diesel tanken, eten klaar maken voor de overtocht en wat nog niet meer.

Woensdagmorgen 27 augustus om 9.00 uur gooiden we de trossen los voor de overtocht naar Spanje. Het was grijs en druilerig weer, de wind zuid-oost 4-5 bft. Tot aan de kaap met daarvoor de kardinaal Menacles hebben we zeilend met motor gevaren en vanaf 11.00 uur hebben we de motor uitgezet en de windvaan aangezet. Nadat we kaap hadden gerond, konden we stuurboord uit. Echter stuurboord uit betekende niet zuidwaarts, maar gezien de wind eerst nog een flink eind naar het westen de oceaan op. De wind nam s’ middags flink toe tot 6-7 bft, flinke golven en dus reven. Het was heftig en José besloot benedendeks te gaan.

Gelukkig nam de wind s ‘nachts wel weer wat af en werd west tot zuid-west 4-5 bft.

Omdat de wind echter weer meer naar zuid-west draaide duurde het (te) lang om op de koers naar het zuiden te kunnen verleggen.

De wind bleef uit de verkeerde hoek waaien, ook donderdag, de tweede dag.

We moesten rekening houden met schepen in de shipping lane( langs de kust van Bretagne) en herhaaldelijk uitwijken.

Het wacht lopen en slapen ging de tweede nacht beter als de eerste nacht, we moesten er duidelijk inkomen.

De sterrenhemel was adembenemend.

De derde dag ( vrijdag) was grijs, druilerig en zwaar bewolkt. De grote scheepvaart eiste voortdurend onze aandacht, we hebben een aantal keren contact met schepen gehad om onze intenties te kunnen afstemmen.

Wederom een schitterende sterrenhemel, een hemel om alle sterkennis weer eens op te frissen.

Dag 4 ( zaterdag) genoten we van de prachtige zonsopkomst, helder maar nagenoeg geen wind, noord-west 1 tot 2 bft. Het was prachtig weer, maar wel motoren en dus maar flink mijlen maken.

Zaterdag avond draaide de wind naar het oosten en nam toe tot 4-5 bft. We zeilden als de brandweer ( 7 – 8 knopen), de zeilen en de fok moesten wel gereefd worden en alles hing gepaard met toenemende golfhoogte en  halve wind – rollen dus. De golven waren 2 – 3 meter hoog en aanvankelijk stijl. Naarmate de oceaan dieper werd, een diepte van 4800 meter (!) vormde geen uitzondering, veranderde het golfpatroon. Nu werden de golflengte veel geleidelijker en langer. Er ontstonden hele hoge, grote waterplateaus en daarna weer hele grote lage watervlaktes. Ondanks de flinke wind bleef het zonnig en mooi weer.

In de loop van zondag nam de wind nog meer toe, 6-7 bft oost, met dus nog hogere golven en nog meer rollen.

8 mijl voor A Coruña sloeg het noodlot toe en raakte het roer van de Wildeman een vis lijn. Deze lijn was horizontaal tussen twee visstaken  gespannen met hangende vislijnen met grote haken naar de zee bodem. De lijn raakte vast in het roer tussen blad en de roerkoning, waardoor we niet meer konden sturen. De motor wilden we niet starten om te voorkomen dat deze lijn ook nog in de schroef zou komen. Coen wilde aanvankelijk direct het water in om deze lijn los te maken. De situatie was echter veel te gevaarlijk om de klus top deze manier te klaren, bft 6-7 met hoge golven. We hebben de kustwacht opgeroepen, die vervolgens een reddingsboot hebben gestuurd. De reddingsboot heeft ons daarna naar de Marina in A Coruña gesleept.

Om 17.30 uur kwamen we in de haven aan en nadat we aangelegd hadden, presenteerde kapitein Pablo van de reddingsboot een gepeperde rekening die contant betaald moest worden.

De lijn wilde ze ook wel losmaken ( tegen betaling natuurlijk) maar dat heeft Coen zelf gedaan. Gelukkig viel het achteraf mee en was de klus snel geklaard. Rond 19.00 uur lagen we in de box en waren toe aan een flinke borrel na deze enerverende overtocht.

De zeiltocht telde in totaal 507 mijl en duurde 104 uur, waarvan ca. 50 uur motorzeilend.